longa imperfecta

longa imperfecta Bezeichnung für eine dreizeitige bzw. zweizeitige Longa — term that designates a long divisible by three or by two 1 ohne nähere Bestimmung — without further qualification [s.XIII] LmLLambertus p. 272a. al. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 104, 22. LmLFranco Col. 4, 5: Simplicium (sc. figurarum) tres sunt species, scilicet longa, brevis et semibrevis. Quarum prima in tres dividitur: in longam perfectam, imperfectam et duplicem longam (sim. LmLPetr. Pic. 2, 5. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 1). al. LmLPetr. Pic. 3, 6. al. LmLMens. Notularum p. 86. LmLIoh. Groch. 171. LmLWalt. Odingt. 6, 5, 3: pausa longae perfectae tria occupat spatia, quattuor tangens lineas. ibid.: pausa longae imperfectae duo occupat spatia et similiter alterae brevis. al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 54, 3: Primus modus imperfectus consistit in subtractione a perfecto; nam sicut ille constat ex omnibus longis perfectis, ita iste ex omnibus longis imperfectis. al. LmLIoh. Mur. not. 2, 5, 3: In primo gradu sic possumus nominare: triplex longa, duplex longa, simplex longa. In secundo insequendo nomina antiquorum: longa perfecta, longa imperfecta, brevis. In tertio ad similitudinem istius praecedentis: brevis perfecta, brevis imperfecta, semibrevis (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 24, 13). LmLIoh. Mur. comp. 8, 2. LmLRob. Handlo p. 166, 6. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 16: longa perfecta et longa imperfecta in figura conveniunt. al. LmLIoh. Mur. lib. 1, 4: maxima potest esse perfecta longis existentibus imperfectis; et e contrario maxima potest esse imperfecta longis existentibus perfectis (inde LmLGoscalc. 3, 1 p. 150, 23. LmLAnon. La Fage II p. 425. LmLProsd. exp. 5, 1. LmLFr. Gafur. extr. 11, 1, 17). al. LmLAnon. Deodat. 2, 1: Primus modus constat ex omnibus longis perfectis vel ex longa imperfecta et brevi. al. LmLMens. Primo punctus p. 38. LmLAnon. Barcin. I p. 18. LmLQuat. princ. 4, 1, 41: propria primi modi pausa est longa imperfecta et brevis recta. al. LmLIoh. Hanb. sum. 21 p. 338, 8. al. LmLWillelm. 3, 52. al. LmLGoscalc. 3, 1 p. 150, 4. al. LmLIoh. Vetul. 45, 9. al. LmLComm. Boeth. II p. 220, 14. al. LmLGuido fr. 7a, 3. al. LmLAnon. Couss. V p. 146, 7. al. [s.XV] LmLOrig. et eff. 18, 4. LmLThom. Wals. 3, 7: Inperfecta longa sive semilonga et dicitur semilonga a ‚semis‘, quod est ‚inperfecta‘ et ‚longa‘, quasi inperfecta longa. al. LmLProsd. exp. 89, 24: si in modo perfecto minori ponatur pausa unius longe inperfecte, tunc numerando perfectionem modi minoris oporteret reperire terciam brevem vel valorem pro complemento perfectionis. LmLProsd. exp. 92, 8: dico in littera diminutionem longarum inperfectarum fieri per medietatem suarum partium inmediatarum. al. LmLProsd. mens. p. 221b. al. LmLProsd. ital. I p. 230b. al. LmLProsd. ital. II p. 50. LmLUgol. Urb. 3, 3-12, 13. al. LmLGeorg. Ans. 3, 183. LmLIoh. Hoth. mens. I 2, 9: Circulus vero vel semicirculus significat longam perfectam vel imperfectam. Ambae figurae trinarii vel binarii postponantur circulum vel semicirculum, prima repraesentat longam perfectam vel imperfectam et secunda brevem perfectam vel imperfectam. al. LmLIoh. Hoth. mens. II 3, 4. al. LmLGuil. mon. 7 p. 48. LmLAdam Fuld. 3, 12. LmLGuill. Pod. 6, 6: Cum igitur specierum contrapuncti alie perfecte, alie vero imperfecte fuerint, et perfecte longe imperfectis (sc. longis) meliores existant, ab illis igitur contrapuncti initium sumendum est. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 7. 2 die Bestimmung des Zeitwertes betreffend — with reference to its defining characteristics as a temporal value a allgemein — general [s.XIII] LmLLambertus p. 269b: perfecta longa merito vocatur; nam a perfectione trine equalitatis nomen habere sumpsit. ibid.: imperfecta longa ab ‚in‘, quid est ‚non‘, et ‚perfecta‘, quia non perfecta dicitur eo, quod nisi duo tempora continet in se affinitatem forma et proprietate perfecte figure tenens. LmLFranco Col. 9, 4: Pausatio perfectae longae est obmissio[] rectae vocis perfectae in se tria tempora comprehendens. Imperfecta vero similiter imperfectae alterius quoque brevis duobus tantum temporibus mensurata. al. LmLPetr. Pic. 3, 1. al. LmLTrad. Garl. plan. V 220 interp. LmLPs.-Petr. Cruc. U 1, 8. LmLTrad. Franc. I p. 4 (sim. LmLTrad. Franc. II 1, 10-11. LmLTrad. Franc. IV 1, 11-12. LmLTrad. Franc. V 24). LmLTrad. Franc. III 1, 5. al. LmLMens. Notularum p. 82. LmLWalt. Odingt. 6, 1, 14. al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 26, 15. LmLTrad. Phil. I f. 62rG, 21. al. LmLAnon. Paris. I 3, 26: pausa, quae quatuor lineas occupat, est longa perfecta et valet tria tempora. Illa autem, quae tres lineas occupat, est imperfecta et valet duo tempora. al. LmLIoh. Mur. not. 2, 10, 13: Longa dicitur perfecte perfecta, cum includit tria tempora <perfecta> sui gradus, ut tres breves. al. LmLIoh. Mur. comp. 2, 4-5 (sim. LmLFr. Gafur. extr. 10, 4, 15). LmLRob. Handlo p. 88, 7. LmLIac. Leod. spec. 7, 19, 17. al. LmLPetr. Palm. p. 517. al. LmLIoh. Mur. lib. 3, 39: Et sicut est dare brevem imperfectam valentem duas semibreves valentes sex minimas, sic est dare longam imperfectam valentem duas breves valentes sex semibreves. ... Et sicut est dare brevem perfectam valentem tres semibreves valentes sex minimas, sic est dare longam perfectam valentem tres breves valentes sex semibreves (inde LmLGoscalc. 3, 3 p. 162, 20. LmLProsd. exp. 38, 1. LmLProsd. exp. 39, 1. LmLUgol. Urb. 3, 3-24, 1. LmLUgol. Urb. 3, 3-25, 1. LmLUgol. Urb. 3, 3-26, 1). LmLAnon. Barcin. I p. 18. al. LmLQuat. princ. 4, 1, 38. al. LmLIoh. Hanb. sum. 21 p. 334, 16-17. al. LmLWillelm. 3, 37: longa perfecta est figura quadrata tractum gerens a parte dextra tantum et valet 3 rectas breves perfectas vel rectam brevem et alteratam. LmLGoscalc. 3, 1 p. 148, 23: longa perfecta valet 3 breves aut perfectas aut imperfectas. LmLGoscalc. 3, 1 p. 148, 27: Longa autem imperfecta valet duas breves aut perfectas aut imperfectas. al. LmLIoh. Vetul. 32, 13. al. LmLTract. figur. 4 p. 76, 6. LmLGuido fr. 2, 5. al. LmLIoh. Pipudi p. 40. LmLAnon. Mediol. 3, 2. al. LmLAnon. Couss. V p. 258, 4. al. LmLMens. Circa artem p. 523, 6. [s.XV] LmLOrig. et eff. 18, 3. LmLThom. Wals. 3, 6. al. LmLProsd. exp. 3, 16. al. LmLProsd. ital. I p. 246b (sim. LmLProsd. ital. II p. 68). LmLUgol. Urb. 3, 2-4, 19. al. LmLAnon. Couss. XII 2, 17. LmLFr. Gafur. extr. 11, 6, 4. al. LmLIoh. Hoth. fig. I 1, 6-8 (sim. LmLIoh. Hoth. fig. II 1, 6-8). LmLGuil. mon. 7 p. 52. LmLGuill. Pod. 7, 21. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 6. al. b in Abhängigkeit von den umgebenden Notenwerten — as determined in context with other note values [s.XIII] LmLLambertus p. 273b. al. LmLFranco Col. 5, 6. LmLPetr. Pic. 3, 1: Primo (sc. fit longa perfecta), si longam longa sequatur, tunc prima longa semper est perfecta... Secundo fit longa perfecta, si longam tractulus, qui signum perfectionis dicitur, immediate sequatur. Tertio, si longam sequantur due breves nulla brevi precedente ... Quarto fit longa perfecta, si longam immediate tres breves sequantur sola brevi etiam non precedente. LmLPetr. Pic. 4, 1: Primo (sc. fit longa inperfecta), si longam sola brevis antecedat, licet ipsam longam sola brevis sequatur vel due vel tres vel plures ... Secundo fit longa inperfecta, si longam sola brevis sequatur ... Tertio fit longa inperfecta, si due breves longam sequantur signum divisionis in medio earum habentes. ... Quarto fit longa inperfecta, si longam tres breves sequantur habentes tractulum divisionis inter primam brevem et due sequentes. al. LmLTrad. Franc. II 1, 22 (sim. LmLTrad. Franc. IV 1, 22). al. LmLTrad. Franc. V 31. al. [s.XIV] LmLMarch. pom. 12, 4. LmLMarch. comp. 2, 12: Questio. Quomodo ergo nota duorum temporum est caudata in latere dextro sicut longa perfecta in cantibus mensuratis? Responsio: Dicimus, quod hoc est per subtractionem, scilicet quando longam perfectam sequitur vel precedit sola brevis. LmLAnon. Michels 4, 4: ergo puncto interposito longa redditur perfecta. LmLAnon. Michels 5, 3: Prima notula longa perfecta est, quoniam ante duas breves posita. al. LmLMens. Omnis nota sic[] 1, 3. LmLTrad. Phil. I f. 61vD, 35. al. LmLAnon. Paris. I 3, 16: quandocumque longa imperfecta invenitur diminuta, hoc non potest esse, nisi eam praecedit vel sequatur minima. LmLAnon. Paris. I 3, 25: Quia, sicut brevis longam perfectam imperficit, ita etiam pausa brevis longam notam vel pausam imperficit. al. LmLIoh. Mur. not. 2, 8, 3: Prima conclusio, quod autem longa perfecta possit imperfici per brevem. al. LmLRob. Handlo p. 96, 22. al. LmLIac. Leod. spec. 7, 38, 4. al. LmLPetr. Palm. p. 521. LmLAnon. Barcin. I p. 18: longa inperfecta perficitur multis modis: uno modo perficitur, cum longa sequitur longam. ibid. longa inperfecta perficitur alio modo, scilicet cum tres breves sequuntur longam et ponuntur inter duas longas. al. LmLQuat. princ. 4, 1, 33. LmLAnon. London. I 1 p. 41. LmLIoh. Boen ars 1, 10, 8. LmLIoh. Pipudi p. 41: longa perfecta in toto et in omnibus partibus suis potest imperfici ab una brevi... a parte post vel a parte ante. al. LmLAnon. Couss. V p. 154, 14: quandoqumque inter duas maximas in modo perfecto maximarum ... inveniuntur due longe perfecte numerate, ultima alteratur. al. [s.XV] LmLThom. Wals. 4, 4. al. LmLProsd. exp. 40, 5: longa perfecta potest inperfici ab una sola brevi vel valore et non a pluribus. al. LmLUgol. Urb. 3, 3, 10: longa perfecta a valore unius minimae imperfecta potest per eiusdem valoris additionem perfici, a semibrevi vel eius valore imperfecta per eiusdem additionem perficitur, a brevi vel eius valore imperfecta potest similiter per additionem perfici. LmLUgol. Urb. 3, 9-5, 30: et similiter longa perfecta alterata in modo maiori perfecto potest imperfici a brevi a parte ante. al. LmLFr. Gafur. extr. 12, 16, 10.