Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
discordantia
discordantia -ae f. dissonanter Zusammenklang, Dissonanz — dissonant sonority, dissonance A Definition [s.XIII] LmL Ioh. Garl. mens. 9, 25: Discordantia dicitur esse, quando duae voces iunguntur in eodem tempore ita, quod secundum auditum una vox non potest compati cum alia ( sim. LmL Anon. Emmeram. 4 p. 258, 18. LmL Franco Col. 11, 4. cf. Lambertus p. 260a: dissonantia. Trad. Holl. VI 17, 3: dissonancia ). al. LmL Lambertus p. 260a: discordantia est duorum sonorum sibimet permixtorum dura collisio ( inde LmL Trad. Holl. VI 17, 3. sim. LmL Petr. Palm. p. 518). ibid. al . LmL Anon. Emmeram. 4 p…