discordantia

discordantia -ae f. dissonanter Zusammenklang, Dissonanz — dissonant sonority, dissonance A Definition [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 9, 25: Discordantia dicitur esse, quando duae voces iunguntur in eodem tempore ita, quod secundum auditum una vox non potest compati cum alia (sim. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 258, 18. LmLFranco Col. 11, 4. cf. Lambertus p. 260a: dissonantia. Trad. Holl. VI 17, 3: dissonancia). al. LmLLambertus p. 260a: discordantia est duorum sonorum sibimet permixtorum dura collisio (inde LmLTrad. Holl. VI 17, 3. sim. LmLPetr. Palm. p. 518). ibid. al. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 260, 26: Omnes autem alias apellamus discordantias eo, quod sonos faciunt ab invicem discordantes seu etiam discrepantes. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 2, 32, 1. [s.XV] LmLUgol. Urb. 2, 3, 39: quae ex inimica discordia dissonantiae dictae sunt, ex earum significatione discordantiae appellentur. LmLIoh. Tinct. diff. 4: Discordantia est diversorum sonorum mixtura naturaliter aures offendens (sim. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 1, 5). LmLIoh. Tinct. contr. 2, 1, 6: Diciturque discordantia metaphorice a ‚dis‘ et ‚corde‘. Quemadmodum enim ex separatione duorum cordium ab uniformitate mutui consensus amaritudo inimicitiae oritur, ita ex duabus vocibus sibi invicem non consentientibus asperitas discordantiae producitur. al. B Gebrauch — usage 1 generell — general [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 9, 2: Consonantiarum quaedam dicuntur concordantiae, quaedam discordantiae (sim. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 258, 16). LmLIoh. Garl. mens. 10, 18: Sciendum est, quod omnis discordantia ante perfectam concordantiam sive mediam aequipollet concordantiae mediae. LmLIoh. Garl. mens. 10, 22: Et sciendum, quod numquam ponitur discordantia ante imperfectam concordantiam, nisi sit causa coloris sive pulchritudinis musicae. al. LmLAnon. Emmeram. 3 p. 244, 18: Pausa inventa fuit ... propter duram vocum collisionem seu discordantiam evitandam. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 262, 11: a discordantia nonquam cantus aliquis inchoatur, nec post pausationem vel ante locum dicitur optinere. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 266, 39: permissum est et licentiatum ab actoribus primis, inter colores musicos sive concordantias discordantias seminare ad hoc, ut concordantia quaelibet dulcior et competentior habeatur. al. LmLFranco Col. 11, 18: Et nota, quod tam concordantiae quam discordantiae possunt sumi in infinitum, ut diapente cum dyapason, dyatessaron cum dyapason. LmLFranco Col. 14, 5: quicquid est longum, indiget concordantia respectu tenoris; sed si in discordantia venerit, tenor taceat vel se in concordantiam fingat (sim. LmLQuat. princ. 4, 2, 49). al. LmLPs.-Franco comp. 3, 3: []Potest tamen (sc. discantus) quandoque simul ascendere et descendere cum tenore propter cantus pulcritudinem et ornatum, quandoque discordantias in locis debitis commiscendo, semper tamen in principio perfectionis bonam concordantiam optinendo. LmLAnon. Couss. IV p. 80, 15: sunt quidam, qui multiplicant multiplices discordantias ante unam perfectam concordantiam sicut ante diapason et nimis inde gaudent et rident. LmLAnon. Couss. IV p. 86, 24: Item omnis punctus duorum primus, si fuerit in concordantia, longus, si fuerit in discordantia, brevis in quantum de se et non in quantum <de> paenultima praedicta. eqs. al. [s.XIV] LmLGuido Dion. 1, 1, 113: Ubi vero non invenitur debita certaque proportio numeralis, nec per consequens concordantia, immo magis discordantia atque corruptio melodie. LmLIac. Leod. cons. 90: Potest autem discantum faciens quandoque in locis debitis intermiscere discordantias ad pulchritudinem sui cantus salvandam, maxime in discantu currente. LmLPetr. Palm. p. 518. LmLQuat. princ. 4, 2, 13. al. LmLIoh. Boen mus. 4, 51: In sincopationibus insuper videmus sepissime mediam vel partem maiorem ipsius note in discordantiis disponi, dumtamen prima pars note in concordantia situetur. LmLHeinr. Eger 4 p. 43. al. LmLIoh. Vetul. 1, 16. LmLHenr. Zel. 3. LmLMens. Circa artem p. 512, 22. [s.XV] LmLUgol. Urb. 2, 3, 40. al. LmLTact. Octo princ. 30: si aliquando discantus cum tenore in discordancia incipitur, hoc potest fieri, sed presupponitur, quod finis discantus cum tenore concordet (sim. LmLTact. Concordanciarum p. 170, 34. LmLTact. Reperi 8). LmLTact. Concordanciarum p. 170, 22. al. LmLPetr. Talh. p. 2. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 11, 31. LmLIoh. Tinct. diff. 4. LmLCompos. Capiendum 1, 9: discordancie... nullo modo habent ingredi discantum, maxime simplicem contrapunctum, licet in discantu floribus et ornatu quelibet illarum cum una minima vel semiminima tangi possit. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 17, 2: Neque praetermittendum (mss.; ed.: praemittendum) est, ipsas concordantias perfectas ... fieri posse discordantias aut falsas concordantias per imperfectionem ac superfluitatem ex semitonio chromatico causatam. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 23, 2: In ipso autem simplici contrapuncto discordantiae simpliciter et absolute prohibentur, sed in diminuto cum ratione moderata interdum permittuntur. eqs. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 32, 2: Ordinatio autem cuiuslibet discordantiae haec est, ut tam ascendendo quam descendendo semper post aliquam concordantiarum ei proximarum collocetur, ut secunda post unisonum aut tertiam, quarta post tertiam aut quintam, septima post quintam aut octavam, et sic de aliis. al. LmLFr. Gafur. pract. 3, 3. al. LmLFlor. Fax. 13 p. 86. LmLOrg. Ambros. p. 5. LmLContr. Volentibus I p. 27a. 2 bezogen auf konkrete Intervalle — with reference to definite intervals a Tritonus (und Oktaverweiterungen) — tritone (and expansions at the octave) [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 10, 10. LmLTrad. Garl. plan. V 187 app. crit. h: de necessitate propter discordantiam tritoni et duritiam convertamus tonos in semitonia et econtrario per falsam musicam. [s.XIV] LmLHenr. Zel. 5. [s.XV] LmLUgol. Urb. 2, 3, 40. LmLIoh. Tinct. diff. 18 (sim. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 3, 2). LmLIoh. Tinct. contr. 2, 1, 10. al. LmLContr. Volentibus I p. 27a. b Sekunde — second α unspezifisch — unspecific [s.XV] LmLProsd. contr. 4, 2. LmLUgol. Urb. 2, 3, 40. LmLIoh. Tinct. diff. 17. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 32, 2. LmLFr. Gafur. pract. 3, 3. al. LmLCompil. Salisb. 18. β Halbton — semitone [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 10, 10. [s.XIV] LmLHeinr. Eger 4 p. 43. LmLHenr. Zel. 5. [s.XV] LmLIoh. Tinct. diff. 17 (sim. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 2, 2). LmLIoh. Tinct. contr. 2, 2, 2: Est []autem semitonium discordantia... Semitonium autem maius ... etiam discordantia est. al. LmLContr. Volentibus I p. 27a. γ Ganzton — tone [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 10, 10. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. cons. 74. LmLHenr. Zel. 5. [s.XV] LmLIoh. Tinct. diff. 5. al. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 1, 10. al. LmLFr. Gafur. pract. 3, 4. LmLOrg. Ambros. p. 5. LmLContr. Volentibus I p. 27a. c große oder kleine Terz — major or minor third [s.XIII] LmLAnon. Couss. IV p. 81, 22. d große oder kleine Septime (und Oktaverweiterungen) — major or minor seventh (and expansions at the octave) [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 10, 10. [s.XIV] LmLIac. Leod. cons. 74. LmLHenr. Zel. 5. [s.XV] LmLProsd. contr. 4, 2. LmLUgol. Urb. 2, 3, 40. LmLIoh. Tinct. diff. 4 (sim. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 4, 2). LmLIoh. Tinct. contr. 2, 1, 10. al. LmLFr. Gafur. pract. 3, 3. al. LmLCompil. Salisb. 18. LmLContr. Volentibus I p. 27a. e große oder kleine Sexte (und Oktaverweiterungen) — major or minor sixth (and expansions at the octave) [s.XIII] LmLIoh. Garl. mens. 10, 10. LmLAnon. Couss. IV p. 80, 9: Et sic patet, quod vilis discordantia sive taediosa, quae est sexta, et refutabilis ab omnibus in maiori parte et ipsa est paenultima ante perfectam concordantiam, quae est diapason, optima concordantia fit sub tali ordinatione et positione punctorum sive sonorum. [s.XIV] LmLIac. Leod. cons. 74. LmLHenr. Zel. 5. [s.XV] LmLIoh. Tinct. contr. 1, 7, 6: Porro omnis sexta, sive perfecta sive imperfecta, sive superior sive inferior fuerit, apud antiquos discordantia reputabatur et, ut vera fatear, aurium mearum iudicio per se audita, hoc est sola, plus habet asperitatis quam dulcedinis. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 12, 9. al. f Quarte (und Oktaverweiterungen) — fourth (and expansions at the octave) [s.XIV] LmLQuat. princ. 4, 2, 15: si diatesseron ac diapason consonancias iungantur, nullam efficiunt consonanciam. Sed mox fit discordancia, ut probat Boetius ibidem per musice proporciones. LmLHenr. Zel. 5. [s.XV] LmLProsd. contr. 4, 2. LmLUgol. Urb. 2, 3, 40. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 15, 5. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 32, 2. al. LmLFr. Gafur. op. 5, 8. LmLFr. Gafur. pract. 3, 3. al. LmLFr. Gafur. gloss. 19, 8. LmLFlor. Fax. 13 p. 86. LmLOrg. Ambros. p. 5. LmLContr. Volentibus I p. 27a. g verminderte oder übermäßige Quinte (und Oktaverweiterungen) — diminished or augmented fifth (and expansions at the octave) [s.XV] LmLProsd. contr. 4, 2: quinta minor. LmLIoh. Tinct. diff. 4: Diapenthe imperfectum ... Diapenthe superfluum. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 10, 2. al. h verminderte oder übermäßige Oktave (und Oktaverweiterungen) — diminished or augmented octave (and expansions at the octave) [s.XV] LmLProsd. contr. 4, 2: octava minor et maxima. LmLUgol. Urb. 2, 25, 23: Octavam etiam imperfectam constituunt vel ipsam maximam efficiunt, quae discordantiae sunt. LmLIoh. Tinct. diff. 4: Diapason imperfectum ... Diapason superfluum. LmLIoh. Tinct. contr. 2, 10, 2. al. i None (und Oktaverweiterungen) — ninth (and expansions at the octave) [s.XV] LmLIoh. Tinct. contr. 2, 1, 10. al. LmLCompil. Salisb. 18.