Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hullituoh st. n.
st. n., mhd. hülle-, hültuoch, nhd. hülltuch; as. hullidok (s. u.). — Graff V,366.
hulli-tuoch-: dat. sg. -a Gl 2,421,31 (-vo-); -e 533,73 (-); acc. pl. -] 1,596,50 (M, 3 Hss.); -tuoh: dass. 49 (M, 3 Hss., davon 1 Hs. -vo-); hulle-tuoch: dass. 51 (M); -tovch: dass. ebda. (M); -duch: acc. sg. 4,251,18 (Vat. Pal. 288, 12. Jh.). — hulli-dok: acc. sg. Gl 1,318,39 = Wa 73,7 (Carlsr. S. Petri, 11. Jh.).
umhüllendes Tuch: a) allgem.: hullituoh [in die illa auferet dominus ornamentum calceamentorum, ... et palliola, et] linteamina [... et vittas, et theristra, Is. 3,22] Gl 1,596,49; b) spez.: Schleier: uuimpal .i. hullidok [quae, depositis viduitatis vestibus, assumpsit] theristrum [: et mutato habitu, sedit in bivio itineris, Gen. 38,14] Gl 1,318,39 = Wa 73,7 (vgl. pallium subtilissimum quo in aestate mulieres utuntur, Wadst.). 4,251,18. hullitvocha [(virgo) nigrante vultum contegit] velamine [Prud., H. ieiun. (VIII) 154] 2,421,31. hullitche [pompa ostentatrix vani splendoris inani exuitur nudata] peplo (pallio) [: discissa trahuntur serta venustatis, Prud., Psych. 440] 533,73.