Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hulisboum st. m.
st. m., mhd. hulisboum; mnd. hülsbôm, mnl. hulse- (hulsen-)boom; vgl. nhd. hülsenbaum.
Nur im Nom. Sing., ab 11. Jh.
hulis-poum: Gl 3,676,31 (-poū); -boum: 2,689,66 (-boū). 702,14 (Paris Lat. 9344, 11. Jh.; boum von 2. Hd.). 3,494,28 (-boū). 4,347,55 (-boū); hules-: 3,507,36 (-boū).
Stechender Mäusedorn, Ruscus aculeatus L. (vgl. Marzell, Wb. 3,1542 ff.) u. wohl auch Bez. für die Stechpalme, Ilex aquifolium L. (ebda. 2,978 ff.; vgl. hulis): hulisboum id est uuasholder [immo ego Sardoniis videar tivi amarior herbis, horridior] rusco (Hs. rusc) [Verg., E. VII,42] Gl 2,689,66, z. gl. St. hulisboum rusco 4,347,55. hulisboum (boum von 2. Hd.) [nec non etiam aspera] rusci [vimina per silvam et ripis fluvialis harundo caeditur, Verg., G. II,413] 2,702,14. hulisboum briscone (vgl. Mlat. Wb. 1,1582) 3,494,28. ruscus 507,36. 676,31.