Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
hoveman stm.
hove-man stm. BMZ diener am hofe eines fürsten Trist. Konr. Helmbr. (339. 45. 928). Eracl. 1183. Msh. 3,28 b . Elis. 1352. 2687. 7095. Karlm. 14,4. 135,58. der hofman in der fud, tentigo Schm. Fr. 1,1060 ; der zu einem hofe gehörige, ein gehöft bewohnende bauer Myst. Urb. 119,2. Gr.w. 1,11. 219. 24. 25 etc. der ebitissin hoffeman, den sie in irem hoffe zue Barre sitzen hat Ad. 1289 ( 1425 ). vgl. hoveliute.