Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hosc st. m. n.
st. m. n.; as. hosk; ae. husc m.; vgl. mhd. hosche st. m., hoschen st. n. — Graff IV,689.
hosc: nom. sg. Gl 2,587,27 = Wa 101,21 (Düsseld. F. 1, 9. oder 10. Jh. (?)). 3,230,26 (SH a 2). 308,49 (SH d). Gl L 484 [440]; dat. sg. -]e 261 [438]; -]a Gl 2,587,21 = Wa 101,16 (Düsseld. F. 1, 9. oder 10. Jh. (?)); acc. sg. -] 1,299,3. 302,6 (clm 14754, 9. Jh.; oder nom. sg.?). — hoes: nom. sg. Thies, Kölner Hs. S. 183,12 (SH; z. -oe- für -o- vgl. Thies a. a. O. S. 129, z. Schwund des -c ebda. S. 57).
Verschrieben: hoscoui: dat. pl. Gl L 280 (Ausg. hoscon) [439].
Spott, Verspottung, Verhöhnung: huoch ł hosc [qui (die Kritiker) me asserunt in septuaginta interpretum] sugillationem [nova pro veteribus cudere, Praef. in Pentat. p. XVI] Gl 1,299,3, z. gl. St. huoh hosc in dea uardamfunga 302,6 (1 Hs. nur huoh suggillatio). mid scernlikemo hosca [inpune tantas ... strophas] cavillo (Glossen: derisione ... Cavillum convicium cum ioco ...) mimico [te nexuisse existimas ...? Prud., P. Laur. (II) 318] 2,587,21 = Wa 101,16. hosc uł spot cavillum 3,230,26 (4 Hss. huoh ł spot). hovch ł hosc sugillatio derisio reprehensio suffocatio 308,49. hovch hoes suggillatio Thies, Kölner Hs. S. 183,12. hosce [tentaverunt me, subsannaverunt me] subsannatione (Hs. -tio) [Ps. 34,16] Gl L 261 [438]. hoscon [quoniam lumbi mei impleti sunt (vgl. ... anima mea completa est ..., La. Sab.)] illusionibus (Hs. illusiones) [: et non est sanitas in carne mea, Ps. 37,8] 280 [439]; Gegenstand des Spotts: hosc [egon’ cachinnis venditus] acroma (Glossen: gloriosus ludus ... iocus ... carmen scenicum) [festivum fui? Prud., P. Laur. (II) 324] Gl 2,587,27 = Wa 101,21. hosc [facti sumus opprobrium vicinis nostris:] subsannatio [et illusio his, qui in circuitu nostro sunt, Ps. 78,4] Gl L 484 [440].
Abl. behoscon aostndfrk.