Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hornên sw. v.
sw. v., vgl. nhd. (älter) hornen, hörnen. — Graff IV,1038.
hornên: inf. Nb 159,30 [171,24].
Hörner bekommen: allero creaturarum ... fater teta skinen dia sunnun . hornen den manen ille dedit radios Phoebo . dedit et cornua Lunae, vgl. hornoht(i) 1 d.