Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
holuntara sw. f.
holuntara , holantara , holdera ( ab 11./12. Jh. ) sw. f. , nhd. dial. schweiz. holder m., holdere f. Schweiz. Id. 2,1184 f. holend s en: gen. sg. Gl 3,596,7 ( Leiden Voss. lat. 8 ° 78, 13. Jh. ). Verkürzte Formen mit Synkope der Mittelsilbe u. assimilierte Formen ab 11./12. Jh.: holdir-: nom. sg. -a Gl 3,43,18 ( 12. Jh. ); nom. pl. -n 4,368,2 ( Vat. Pal. 1088, 9./10. Jh. oder 12./13. Jh.? ); hierher wohl auch: hold s a: nom. sg.? 5,39,13 ( Zürich C 184, 9. Jh. ) ? Wohl nicht nom. pl. zu holder st. m.; s. u. die zahlreichen Feminina im Umfeld. — holar-: nom. sg. -a Gl 3,467,27 ( clm 14689, 11.…