Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hintlouf mhd. st. m.
mhd. st. m.
hīt-loiph: nom. sg. Gl 3,545,7 (Wien 2524, 13. Jh.).
Wegwarte, Cichorium Intybus L., vgl. Marzell, Wb. 1,990 ff.: solsequium kalendula (das zweite Lemma läßt an Nähe zu oder Vermischung mit Ringelblume, Calendula officinalis L. denken, vgl. Marzell, Wb. 1,715 ff.).
Vgl. hintloufa f., -loufte mhd.