Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
heidangelt st. n.
st. n.; ae. hǽđengild. — Graff IV,193.
heidan-gelt: nom. sg. Gl 1,282,50 (Jb-Rd). 292,18 (Jb-Rd); acc. sg. S 316,16 (Würzb. B., 9. Jh.); eidan-ghelt: nom. sg. Gl 2,766,23 (Ja). — heidin-kelte: dat. sg. Gl 2,551,60; -gelt: nom. sg. Mayer, Griffelgl. S. 67,265 (Vat. Ottob. lat. 3 295, 9. Jh.); acc. sg.? 90,407 (ebda.). — hei-den-gelt-: dat. sg. -e Gl 2,235,71 (Rc); acc. sg. -] 1,756,24. 1) Abgötterei, Götzendienst: heidangelt [melior est enim oboedientia quam victimae ... quoniam quasi peccatum ariolandi est, repugnare: et quasi scelus] idololatriae (Hs. idolatria) [, nolle acquiescere, 1. Reg. 15,23] Gl 1,282,50. heidangelt [(Cozbi, filia ducis Madian) quae percussa est in die plagae pro] sacrilegio (Hs. sacrilegium) [Phogor, Num. 25,18] 292,18. heidengelte [(Salomon) qui post tantam sapientiam usque ad] idolatriam [cecidisse describitur, Greg., Cura 3,26 p. 78] 2,235,71. ih iiho ouh gote ... minan ungiloubun, heidangelt S 316,16. 2) Religionsfrevel, Frevel an, wider Gott: heidengelt [qui abominaris idola,] sacrilegium [facis, Rom. 2,22] Gl 1,756,24. heidinkelte sacrilegio [annus exaruit, Prud., Symm. II, Prosa zu 910, vgl. Anm.] 2,551,60. eidanghelt sacrilegium 766,23. heidingelt [quia illa benedictio quam nupturae sacerdos imponit, apud fideles cuiusdam] sacrilegii [instar est, si ulla transgressione violetur, Halitg., De vitiis IV,15, PL 105,683 D] Mayer, Griffelgl. S. 67,265. heidingelt [incesta foedera] sacrilega [-que miscere, Hrab., Poenit. III,5, PL 112,1408 A] 90,407.