Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hamarslagâri st. m.
st. m.; mnl. hamerslager; vgl. mnd. hāmersleger. — Graff VI,782.
hamar-slagare: nom. sg. Thoma, Glossen S. 2,29; hamir-slagari: dass. Gl 4,250,3; -slagare: dass. 1,303, 5.
Schmied, spez. Kunstschmied: hamirslagare [(Tubalcain) qui fuit] malleator [et faber in cuncta opera aeris et ferri, Gen. 4,22] Gl 1,303,5. 4,250,3. Thoma, Glossen S. 2,29 (Comm. in Gen. = Gen. 4,22).
Vgl. hamarâri.