Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
halbgurtil st. m.
st. m., auch -gurtila st. f.? nhd. halbgürtel. — Graff IV,255 s. v. halbgurtil.
alf-gurdel: nom. sg. Gl 3,174,13 (SH Anh. b, Darmst. 6, 12. Jh.; im Anlaut Rasur von h, Steinm.).
alb-gurtilla: nom. pl.? Gl 2,738,25 (Sg 292, 10. Jh.); zur Aphärese des h- vgl. Garke S. 41 f. 1) Halbgürtel, einen Teil des Gewandes gürtend: alfgurdel gurdel alua semicinctium cinctorium podoris Gl 3,174,13. 2) schmales Tuch, Schweißtuch (?), vom Gürtel an einer Seite herunterhängend (vgl. Duc. 7,407 s. v. semicinctium): albgurtilla [virtutesque ... deus faciebat per manus Pauli, ita ut etiam supra languidos deferrentur a corpore eius sudaria et] semicincta (Hs. -zintia) [Acta apost. p. 447] Gl 2,738,25 (oder Lendenschurz?).
Vgl. gurtilî(n).