Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
guotkund adj.
adj. — Graff IV,427.
cuat-chundin: gen. sg. m. S 193,37/194,1 (B).
im Evangelium verkündet, verheißen: kescuahte in garauuidu des cuatchundin fridoo calciatis in praeparatione euangelii pacis (übers. ist euangelici, Daab S. 11 Anm. 17).
Abl. guotkundida.