Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
griffil st. m.
st. m., mhd. nhd. griffel. — Graff IV,312.
kriffel: nom. sg. Nb 340,9 [372,16]; dat. sg. -]e ebda. [ebda.]; criphil: nom. sg. Gl 3,632,39 (Wien 1761, 10. Jh.). — griff-il: nom. sg. Gl 3,123,35/36 (SH A, aus grifil korr.); -el: dass. 4,123,7 (Sal. a 2); acc. pl. -]a Nc 740,17 [75,15]; grif-il: nom. sg. Gl 3,123,35 (SH A, 3 Hss., 1 Hs. in griff- korr.). 193,41 (SH B). 660,25. Hildebrandt I,252,303; dat. sg. -]e Nb 207,21 [223,31]; -el: nom. sg. Gl 3,123,34 (SH A, 2 Hss.). 256,30 (SH a 2). 4,161,11 (Sal. c). 202,57; dat. sg. -]e Nb 9,2 [9,6]. Nc 783,5 [136,9]; griphil: nom. sg. Gl 3,123,36 (SH A, 13. Jh.). — greffel: nom. sg. Gl 3,375,28 (Jd); grefil: dass. 634,36 (Berl. Lat. 4° 676, 9. Jh.) = Mayer, Glossen S. 13,5. Verwischt: gr.p: nom. sg. Publ. 62,445,2 („wohl grifphil“ Steffen z. St.).
Griffel zum Einritzen von Buchstaben und zeichnerischen Formen in die Wachstafel: greffil graphium Gl 3,375,28. 634,36 = Mayer, Glossen S. 13,5. 4,202, 57. stilus 161,11. stilon longum. hinc stilus 3,256,30. stilus a longitudine sic vocatus 4,123,7. grifphil (?) stilus [scribentis, Greg., Dial. 1, Praef. p. 153] Publ. 62,445,2. graphium vel (ł) stilus Gl 3,123,34. 193,41. 632,39 (ohne ł). 660,25. Hildebrandt I,252,303. unde ih sus amerlicha chlaga screib mit temo grifele et signarem lacrimabilem querimoniam . officio stili Nb 9,2 [9,6]. ube ih mit minemo grifile an einemo uuahs gerîzo formam animalis 207,21 [223,31]. mit iro herten grifele screib si zouuerlichiu carmina [vgl. duri stili, Rem.] Nc 783,5 [136,9], ferner: stilus: Nb 340,9 [372,16] (2). Nc 740,17 [75,15].