Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
giminni adj.
gi- minni adj. , mhd. geminne. — Graff II,774. chi-minn-: Grdf. -i I 18,18; acc. sg. m. -an 21/22; ke-: Grdf. -e Np 138,20; gi-: dass. -e Npw ebda.; ge-: dass. -e Nb 125,13. 23 [108,2. 10]; nom. pl. m. -en Np 132,3; dat. pl. -ên Nb 177,31 [150,4]; acc. pl. m. -e Nc 690,8. 728,19 [4,7. 45,13]. 1) geliebt: miin chneht, ih inan infahu; chiminni mir chiliihheda iru in imu mineru seulu puer meus, suscipiam eum ; dilectus meus, conplacuit sibi in illo anima mea I 18,18. fater meinida dhar sinan sun, dhuo ir chiminnan chneht nemnida pater filium dilectum puerum vocat 21/22. 2) ( einander ) vertraut, …