Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gimeinen sw. v.
gi- meinen sw. v. , mhd. frühnhd. gemeinen ( vgl. DWb. IV,1,2,3249 ); as. gimênian, mnl. gemenen; ae. gemǽnan; got. gamainjan. — Graff II,788 ff. ki-mein-: 3. pl. -ent Gl 2,75,23; 3. sg. conj. -e 548,4; 3. sg. prt. -ta 5,19,31 ( Carlsr. Aug. CCXXXVII, 9./10. oder 10. Jh. ). O 3,20,185 ( F ); 3. pl. prt. -ton Gl 2,486,28; ke-: inf. -an Thoma, Glossen S. 12,15; 1. sg. prt. -ta Gl 1,756,11 ( Carlsr. Aug. LXXXIII, Gll. 9./10. u. 11. Jh. ). 774,8 ( Carlsr. Aug. LXXXIII, Gll. 9./10. u. 11. Jh.; lat. 1. pl. ); 3. sg. prt. -ta 756,49 ( 3 Hss., darunter Carlsr. Aug. LXXXIII, Gll. 9./10. u. 11. Jh. ). 2…