Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
giheftida st. f.
st. f. — Graff IV,748.
ke-heftida: acc. sg. Gl 5,13,14. 18,9; gi-: nom. sg. 2,80,26; acc. pl. (?) 60.
ke-hefitida: acc. sg. Gl 1,711,48 (Carlsr. Aug. CLXXVIII, Glosse 13. Jh.; zu -i- zwischen -ft- vgl. Reutercrona S. 166. 168). 1) Kette, Band, Verknüpfung: giheftida [estne ulla nostri arbitrii libertas an ipsos quoque humanorum motus animorum fatalis] catena [constringit? Boeth., Cons. 5,2 p. 124,4] Gl 2,80,26. giheftida [sed mens caecis obruta membris nequit ... rerum tenues noscere] nexus [ebda. 5,3 p. 130,10] 60. 2) Flicken: plez kehefitida clebetuoh [nemo autem immittit] commissuram (plagulam) [panni rudis in vestimentum vetus, Matth. 9,16] Gl 1,711,48 (1 Hs. blez, 1 blez klebetuoh). 5,13,14. keheftida [nemo] assumentum [panni rudis assuit vestimento veteri, Marc. 2,21] 18,9.
Vgl. zisamanegiheftida.