Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gibuozen sw. v.
gi- buozen sw. v. , mhd. gebüezen; as. gibôtian, mnl. geboeten; ae. gebétan; got. gabotjan. — Graff III, 226 f. ca-poz-: 3. sg. conj. -e Gl 2,285,38 ( M ); ga-: 3. sg. -it 223,53 ( clm 18 550,1, 9. Jh. ); inf. dat. sg. -zenne 66 ( ebda. ). — chi-boz-: inf. -in Gl 2,549,71 ( mus. Brit. Add. 34 248, 11. Jh. ); ge-: 1. sg. conj. -e S 353,21 ( Steinm. z. St.: „ vermutlich ist nur ein v überzuschreiben vergessen “); gi-botianna: inf. dat. sg. Gl 2,319,49 = Wa 17,24/25. ki-puazti: 3. sg. conj. prt. S 72,98 ( Musp. ). — gi- buaztut: 2. pl. prt. O 5,20,73. ca-puoz-: 3. pl. prt. -tun Gl 2,343,44 ( clm …