Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
getrage stv.
A. ohne adverbialpräpositionen.
I. mit transitivem accus.
1. ohne zusatz.
a. das object ist etwas körperliches. rîchiu kleit diu si getruoc nie vor der zît a. Heinr. 1023. die bœsten hemde diu ie kuchenkneht getruoc Iw. 135. daʒ er den swæren schilt getruoc Parz. 567,5. — daʒ in diu erde mac getragen Walth. 85,11. — wol ir daʒ si den ie getruoc (im mutterleibe, gebar) das. 4,28.
b. das object ist unkörperlich. getruoc (hatte) mîn herze ie mannes sin Parz. 655, 19. getruoget ir ie minne das. 693, 29. arebeit getragen Walth. 92,36. der werlde spot getragen Pass. K. 215, 19.
2. mit adverbien. den schilt er kûme dar getruoc Parz. 595,27. enein getragen fügen, anstellen. daʒ si den rât enein getrüegen, daʒ sin mortlîche erslüegen Trist. 8381. eine suone enein getragen das. 10586. swenne si ir state enein getruogen das. 1365. vgl. 10507.
3. mit präpositionen. der möhte an sîme lîbe niemer beʒʒer wât getragen Parz. 357, 17. dô dirre gotes holde ûf daʒ ort getrûc sîn leben Pass. K. 18,21. dâ dich dîn wille zuo getreit Trist. 6965.
II. mit reflexivem accusativ. füge mich, trage mich zu. sô sich diu zît alsô getruoc Trist. 12372. vgl. 472. schwanr. 40. unz sich der buhurt dô getruoc Trist. 684. dô eʒ sich mir ze alsô guoten staten getruoc das. 11963. B. mit adverbialpräpositionen.
1. ich getrage an sinne aus, stelle an. swaʒ der tievil an getreit Mar. 217. ern mohte niht an getragen Iw. 246. si getuot uns vil leide swie siʒ getraget an Nib. 1150,3. ich trouwe eʒ heinlîche alsô an getragen das. 816,2. vgl. kl. 2216. 4329 H. Wigal. 6785.
2. ich getrage für
a. trage vor jemand. wie manʒ (das essen) dâ für getruoc Parz. 777,29.
b. fördere, nütze. unser rât mac lützel für getragen Trist. 6204. sone kan eʒ mich niht für getragen das. 9178. eʒ künde iuch wênic für getragen Engelh. 4017. 3816.