Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
gesnīden st. V.
gesnīden , st. V.
- nhd.
- „geschneiden“, schneiden, losreißen von, ernten
- Vw.:
- s. abe-, īn-, ūf-, ūz-
- Hw.:
- vgl. mnl. gesniden
- Q.:
- Enik, HvNst (FB gesnīden), Boner, JvR, KvWTroj, Lanc, PassI/II, PassIII, Urk, Wig (1210-1220)
- E.:
- ahd. gisnīdan*, st. V. (1a), „geschneiden“, behauen, glätten, glattschneiden; s. mhd. ge, snīden
- W.:
- s. nhd. (ält.) geschneiden, st. V., geschneiden, schneiden, DW 5, 3951
- L.:
- Hennig (gesnīden), WMU (gesnīden N815 [13. Jh.] 1 Bel.), LexerHW 1, 920 (gesnîden), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 440a (gesnîde), LexerN 3, 201 (gesnîden)