Eintrag · Mittelhochdeutsches Wb. (MWB)
geloup stMN.
2 ‘Zustimmung, Verpflichtung, Versprechen’
1 ‘Erlaubnis, Genehmigung’ dinget eyn man sîme wîbe gût mit sîner sone geloube, die zu iren jâren comen sîn SSp 192,2; ein wîb en mag ouch ân ires mannes gelob nicht ires gûtes vergebn SSp(W) 1:45,2; âne sînes wîbes gelob ebd. 1:25,4. 1:20,1 u.ö.; UrkCorp (WMU) 51,37 u.ö. 2 ‘Zustimmung, Verpflichtung, Versprechen’ die vier purger di daz gelobt habent, sint genant [...], vnd ist der rede vnd des geloͮbes zevͦch, di hie sint genant UrkCorp 1456,2; s.a. gelübe 1.2
MWB 2 369,33; Bearbeiter: Bohnert