Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gansên sw. v.
sw. v. (vgl. Raven II,217; bei Velthuis S. 95 als jan-Verb). — Graff IV,221 s. v. gansan.
g:ns:n: inf. Gl 2,660,67 (clm 18 059, 11. Jh.; Geheimschrift; d. h. gansan? Steinm.).
weiß werden: [fluctus uti primo coepit cum] albescere [vento, Verg., A. VII,528].