Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gansar mhd. sw. m.
mhd. sw. m., vgl. Lexer, Hwb. 1,736; mnd. gôsār; vgl. nhd. gänseaar.
gans-ar: nom. sg. Gl 3,22,10 (Vers. de volucr., Adm. 759, 13. Jh.).
Seeadler (?): loaficus (17 Hss. uuannouueho, 9 Hss. uueho); vgl. Suolahti, Vogeln. S. 351. Es könnte auch eine Falkenart gemeint sein, vgl. dazu ebda. S. 339 ff. u. die Parallelglossen.