Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
furka sw. F. (n)
furka , sw. F. (n)
- nhd.
- Dreizack, Gabel, Forke, Kralle, Winde, Ranke, Ruderstange
- ne.
- fork (N.), winder
- ÜG.:
- lat. bidens (Sb.) Gl, furca Gl, furcilla Gl, fuscina (= drīzinkiu furka) N, trochlea Gl, trudis Gl, ungula (F.) (1) Gl
- Vw.:
- s. skalt-
- Hw.:
- vgl. as. furka*, forka*
- Q.:
- Gl (10. Jh.), N
- E.:
- germ. *furka, F., Forke, Gabel; s. lat. furca, F., Gabel; kelt. Herkunft?, EWAhd 3, 672
- W.:
- mhd. furke, furgge, sw. F., Gabel, gabelförmiges Instrument
- nhd.
- Furke, F., große Gabel, DW 4, 756; s. Forke, F., Heugabel, DW 3, 1897
- R.:
- drīzinkiu furka: nhd. Dreizack
- ne.
- trident
- ÜG.:
- lat. fuscina N
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 3, 1405 (furka), EWAhd 3, 672