Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
foraha
‚Föhre, Kiefer, picea, pinus‘(Pinus sylvestris
L.; zur alten Verwechslung der lat. Baumna-
men pinus, picea und abies vgl. Marzell, Wb.
d. dt. Pflanzennamen III, 788 ff.) 〈Var.: v-, u-,
ph-; -eh-, -ih-, -ich-; uarh (12. Jh.), vörch
(15. Jh.), vora (11., 15. Jh.); zum Sproßvokal
vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 69〉. – Mhd. vorhe
‚dss.‘, frühnhd. und nhd. mdartl. for(c)h(e), fo-
re, nhd. Föhre f.