Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
flagellator m.
flagellator , -oris m. qui flagellat, verberat – einer der geißelt, schlägt, züchtigt : 1 in univ.: Lex Baiuv. 9,7 servus ..., quod tulit, reddat et insuper cc ictus f lagellorum (-um flagellatorum var. l. ) ... accipiat. Rather. coni. 15,561 ‘mihi’ ..., ait Dominus, ‘vindictam’ ... reservo, dum reum f lagellari permitto; ... de -bus flagellatoribus ..., quid per alium Dominus dicat, ... depromam. Chron. Ven. Alt. p. 49,4 -r flagellator et persecutor omnium christianorum (sim. p. 60,9 Atila ... -r flagellator [cf. MLW p. 295, 49]) . translate de Deo: Lull. epist. 98 p. 219,22 gratia et laus pi…