Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
firmullen sw. v.
fir- mullen sw. v. , mhd. vermüln; mnl. vermolen. — Graff II,711 f. far-mull-: inf. -en Gl 1,389,6 ( Ja ); fir-: 1. pl. -umes 217,21 ( K ); far-mul-: 3. sg. prt. -ita 388,11 ( Rb ); part. prt. -it 32,16 ( PaK ). 62,21 ( Pa; auf Rasur, Steinm. ). 114,18 ( Ra; bei Raven 1,314 fälschlich 3. sg. ). 115,18 ( R; bei Raven a. a. O. fälschlich 3. sg. ). 2,229,38 ( M ); nom. sg. n. -itaz S 296,10 ( alem. Ps. ); acc. sg. f. -ita 276,3 ( B ); fir-: 3. sg. prt. -ita Npw Cant. Ez. 13; part. prt. -it Gl 1,62,21 ( K ). 114,18 ( K; bei Raven a. a. O. fälschlich 3. sg. ). 2,208,55. 209,55. Npw 123,7; nom. sg. …