lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

filo

as. bis lat. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MLW
Anchors
6 in 6 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
14
Verweise raus
11

Eintrag · Mittellateinisches Wb.

filo

Bd. 4, Sp. 1
filo, -avi, -atum, -are. fila, stamina ducere, contorquere, nere(zu) Fäden ziehen, drehen, spinnen (fere de hominibus; de animalibus: MLWl. 48): 1 gener.: MLWChrist. Stab. Matth. 13 p. 1318B ‘nent’ dicitur ‘-ant’filant. MLWTheoph. sched. 3,77 inde (sc. ex lamina) ... inciduntur subtiles corrigiae et in serico -andofilando circumtorquentur. MLWCaes. Heist. Elis. I 10 p. 359,5 lanam -batfilabat. MLWAlbert. M. animal. 21,47 quaedam eorum (sc. anulosorum) ... spisse contextam (sc. materiam) involuto filo circa se -antfilant. MLWConr. Mend. Attal. p. 131,31 quo (fuso) -batfilabat mulier. MLWNicol. Biber. carm. 1624 lanea stamina -antfilant beginae. al.in imag. c. sensu fallacias faciendi: MLWChron. Fred. 3,65 Narsis ... perterritus, eo quod agusta ei adparatum ..., cum quo -retfilaret, direxit ...; at ille respondens: ‘filo -bofilabo, de quem Iustinus imperator nec agusta ad caput venire non possit’. 2 publ.: MLWChart. Rhen. inf. I 344 p. 233,9 (a. 1141) melius quod ... elaboraverit femina, hoc est -veritfilaverit et texuerit, villico ... consignet. MLWActa imp. Winkelm. I 790II p. 617,12 accipient custodes ... de bombice -tafilata subtili de centum decem. MLWChart. civ. Spir. 199 p. 157,11 fila, que -anturfilantur in rota, nullo modo in aliquo panno apponi debent zetil. al.
1330 Zeichen · 79 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 9.–12. Jh.
    Altsächsisch
    filoAdv.

    Köbler Anfrk. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    filo , Adv. nhd. viel, sehr ne. very ÜG.: lat. multum MNPs Vw.: s. -berht, *-hard?, -hardo, -skieri* Hw.: vgl. as. filo,…

  2. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    filo

    Althochdeutsches Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    filo , filo- s. filu, filu-.

  3. Latein
    filo

    Lex. musicum Latinum · +1 Parallelbeleg

    filo -avi , -atum , -are mit einem Notenstiel versehen, kaudieren — to provide with a stem [s.XIV] LmL Vers. Iam post 13…

Verweisungsnetz

22 Knoten, 23 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 2 Wurzel 2 Kompositum 14 Sackgasse 4

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit filo

50 Bildungen · 45 Erstglied · 5 Zweitglied · 0 Ableitungen

filo‑ als Erstglied (30 von 45)

filoberht

KöblerAnfrk

filo·berht

filoberht , Adj. nhd. glänzend ne. very bright ÜG.: lat. praeclarus MNPsA Hw.: vgl. ahd. filuberaht* Q.: MNPsA (9. Jh.) I.: Lüt. lat. praecl…

filobus

LDWB1

filo·bus

filobus [fị·lo·bụs] m. (-sc) Drahtbus m.

filocadele

MLW

[ filocadele v. phylacterium: MLW Antidot. Glasg. p. 145,21. ] Staub

Filoche

Herder

Filoche (frz. —ohsch), Seiden- oder Leinengewebe; filochirt , gewoben; Filoselle , Flockseide.

Filöf

MeckWB

Wossidia Filöf ( ) s. MeckWB Verlöf .

filohardo

KöblerAnfrk

filo·hardo

filohardo , Adv. nhd. sehr heftig ne. powerfully ÜG.: lat. vehementer MNPsA Hw.: vgl. ahd. *filuharto? Q.: MNPsA (9. Jh.) I.: Lüt. lat. vehe…

filologa

LDWB1

filologa [fi·lo·lọ̄·ga] f. (-ghes) Philologin f., Sprachforscherin f.

filologh

LDWB1

filologh [fi·lo·lọ̄gh] m. (-gs) Philologe m., Sprachforscher m.

filologia

LDWB1

filologia [fi·lo·lo·gī·a] f. Philologie f. , Sprachwissenschaft f. ◆ filologia germanica germanische Philologie; filologia romanza romanisch…

Filones

BMZ

filo·nes

Filones n. pr. graf von Hiberbotticôn Parz. 770.

*filorcius

MLW

* filorcius v. * philorgius. Staub

filortus

KöblerAhd

fil·ortus

filortus , M. nhd. Gewährsmann? ne. trustee? Q.: PLSal (507-511)?

Filosel

RhWB

filo·sel

Filosel filəsęl, fel-  Aach Sg. t. f.: Floretseide.

filosemit

LDWB1

filo·semit

filosemit [fi·lo·se·mịt] m. (-ic) Judenfreund m. , Philosemit m .

filosemita

LDWB1

filosemita [fi·lo·se·mị·ta] f. (-tes) Judenfreundin f. , Philosemitin f .

filosemitich

LDWB1

filosemit·ich

filosemitich [fi·lo·se·mị·tich] adj. (-cs, -ca) judenfreundlich, philosemitisch.

*filositas

MLW

* filositas , -atis f. ( * filosus) natura eius qui ex filis constat, natura staminea – das Bestehen aus Fäden, Faserigkeit : MLW Albert. M.…

filoskieri

KöblerAnfrk

filoskieri , Adj. nhd. glänzend ne. very bright ÜG.: lat. praeclarus MNPsA Hw.: vgl. ahd. *filuskieri? Q.: MNPsA (9. Jh.) I.: Lüt. lat. prae…

filo als Zweitglied (5 von 5)

*tumpfilo

KöblerAhd

*tumpfilo , sw. M. nhd. Untiefe ne. shallowness Hw.: s. ahd. tumpfilo* Q.: it. (toskan.) tonfano, tiefste Stelle im Fluss

hefilo

KöblerAhd

hef·ilo

hefilo , sw. M. (n) nhd. Sauerteig, Hefe ne. leaven (N.), yeast ÜG.: lat. fermentum Gl Q.: Gl (11. Jh.) I.: Lsch. lat. fermentum? E.: s. hef…

rifilo

EWA

rif·ilo

rîfîAWB f. īn-St., in B, GB und Gl. 2,103,41 (in 2 Hss., 9. und 10./11. Jh., beide bair.). 42 (9. Jh., bair.): ‚Reife; gravitas, maturitas‘ …

tumpfilo

KöblerAhd

tump·filo

tumpfilo , sw. M. (n) nhd. „Tümpel“, Strudel ne. whirlpool ÜG.: lat. gurges Gl Hw.: s. lang. *tumpfilo Q.: Gl (790) E.: s. germ. *dumpa, Sb.…