Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
fehta st. F. (ō)?
fehta , st. F. (ō)?
- nhd.
- Gefecht, Kampf
- ne.
- fight (N.)
- Hw.:
- vgl. ahd. fehta (st. F. (ō), sw. F. (n)); anfrk. fehta
- Q.:
- GlVO, H (830)
- E.:
- germ. *fehtō, st. F. (ō), Gefecht, Kampf; s. idg. *pek̑- (2), V., zupfen, zausen, scheren (V.) (1), Pokorny 797
- W.:
- mnd. vechte, F., N., Streit, Kampf; B.: H Akk. Sg. fehta 1317 M C V, GlVO Dat.? Sg. uiuhta acie Wa 109, 6a = SAGA 191, 6a = Gl 2, 716, 6; Kont.: H ni uuilliad êniga fehta geuuirken saca mid iro selƀoro dâdiun 1317
- L.:
- Seebold, Chronologisches Wörterbuch des deutschen Wortschatzes 2, 289b (fehta), Wortschatz der germanischen Spracheinheit, unter Mitw. v. Falk, H., gänzlich umgearb. v. Torp, A., 4. A., 1909, S. 225, Berr, S., An Etymological Glossary to the Old Saxon Heliand, 1971, S. 112
- Son.:
- Behaghel, O., Die Syntax des Heliand, 1897, § 113, Sievers, E., Heliand, 1878, S. 449, 25, Wadstein, E., Kleinere as. Sprachdenkmäler, 1899, S. 152, 15