Hauptquelle · Pfälzisches Wb.
Erd(s)bodem m.
Erd(s)-bodem , Erd(s)-boden m. : ' Erdboden ', Eʳdsborrem [KU-Schmittw/O, verbr. WPf], -borre, -bodde [verbr. südl. VPf PS-Erfw], Erdboððem [ Gal-Dornf ]. Zs. Grundserdsbodem . De E. leit voll Niß [ KU-Schmittw/O ]. In der ganzen Gegend hat der Erdsboden gezittert [ Franz 91]. Deiⁿ Fiß sin schwarz wie der Eʳdsbodde [SOPf]. RA.: Du bischt de greescht Esel, der uf'm E. erumläift [ KU-Schmittw/O ]. Ich schlag dich noch uⁿgespitzt in de Eʳdsborre enin [ LA-Wollmh ]. Er isch net wert, daß'n de E. traacht [ PS-Erfw ]. Südhess. II 236/37 ; Rhein. II 163 ; Saarbr. 58; Lothr. 125 ; Els. II 14 ; Bad. I …