Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
erdkunni st. n.
st. n.; ae. eorþcyn. — Graff IV,441.
erd-cunnu: nom. pl. T 145,19. — ærdh-chunni: nom. pl. I 33,21.
auf der Erde lebendes Menschengeschlecht, Volk auf der Erde: in imu uuerdhant chiuuihit alliu ærdhchunni, allo dheodun lobont inan benedicentur in eo omnes tribus terrae, omnes gentes magnificabunt eum I 33,21. thanne vvuofit sih allu erdcunnu tunc plangent se omnes tribus terrae T 145,19.