Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
eihhila st. sw. f.
eihhila st. sw. f. , mhd. eichel sw. f., nhd. eichel f. ; mnd. ê i kel, mnl. eikel m. — Graff I, 128. eich-il-: nom. sg. -a Gl 3,99,49 ( SH A, 3 Hss. ). 197,35 ( SH B ). 240,50 ( SH a 2 ) 574,40. 4,144,62 ( Sal.c ); -la 3,276,20 ( SH b ). 301,36 ( SH d ). 318,34 ( SH e ); -e 99,49 ( SH A ). 386,4 ( Jd ); - ] 361,39. 4,115,27 ( Sal.a 2 ). 170,51 ( Sal.d ); -el-: dass. -a 3,99,47 ( SH A, 3 Hss. ). 240,49 ( SH a 2 ). 336,25 ( SH g, 3 Hss. ). 480,36; -e 240,49 ( SH a 2 ). 480,36; - ] 99,48 ( SH A ). 4,68,51 ( Sal. a 1; oder pl. wie lat.? ). 5,34,82 ( SH A ); -ulla: dass. 4,115,26 ( Sal. a 2, 12. J…