Hauptquelle · Findebuch (Mhd. Wortschatz)
Aggregat · alle Wörterbücher
dul
ae. bis Dial. · 9 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 9 Wörterbücher ▾- Anchors
- 13 in 9 Wb.
- Sprachstufen
- 5 von 16
- Verweise rein
- 40
- Verweise raus
- 12
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
- 8.–11. Jh.
-
8.–14. Jh.
Altnordischdulst. F. (ō)
Köbler An. Wörterbuch
dul , st. F. (ō) nhd. Verbergen, Torheit, Hochmut Hw.: s. dvala, dylja L.: Vr 87a
- 1050–1350
-
1200–1600
MittelniederdeutschdulAdj.
Köbler Mnd. Wörterbuch · +2 Parallelbelege
dul , Adj. nhd. toll, töricht, unbesonnen, unvernünftig, des Verstandes beraubt, wahnsinnig, verstandesbenommen Hw.: s. …
- modern
Verweisungsnetz
55 Knoten, 44 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit dul
393 Bildungen · 375 Erstglied · 16 Zweitglied · 2 Ableitungen
dul‑ als Erstglied (30 von 375)
dulakern
PfWB
dulakern in verdulakern .
Dulappel
WWB
Dul-appel m. Stechapfel (WMWB).
Dulatsch
RhWBN
Dulatsch vereinz. Saarl-SBarbara f.: Zipfelmütze.
Dulaure
Meyers
Dulaure (spr. dülōr'), Jacques Antoine , franz. publizistischer und historischer Schriftsteller, geb. 3. Dez. 1755 in Clermont, gest. 18. Au…
Dulbend
Meyers
Dulbend (pers.), Kopfbund aus Musselin, Turban, das eine Verstümmelung von D. ist.
Dulbiᵉre
WWB
Dul-biᵉre f. Dullbǟre Tollkirsche (Atropa belladonna) ( Wal Bh ).
Dulbl¹meken
WWB
Dul-blo¹meken n. 1. Gauchheil (Anagallis arvensis) [Lippe]. — 2. Dolleumken Buschwindröschen (Anemone nemorosa) ( Höx Lm ). ¶ Bed. 2: Hierhe…
dulbrēgen
MNWB
dulbrēgen , m. , ausschweifender, unbändiger Tollkopf.
Dulbrenner
WWB
Dul-brenner m. [ Hal Wie] jähzornige, eigensinnige Person.
Dulbröier
WWB
Dul-bröier m. [ Rek Mark] Dullbraier ( Alt Nr ) 1. Angeber. — 2. übermütige Person.
dulbrēgen
KöblerMnd
dulbrēgen , M. nhd. Tollkopf, ausschweifender unbändiger Tollkopf E.: s. dul (1), brēgen (2) L.: MndHwb 1, 493 (dulbrēgen), Lü 87b (dulbrege…
Dulbuᵉter
WWB
Dul-buᵉter 1. u. 2. dass. (WOEN).
Dulcamāra
Meyers
Dulcamāra , s. Solanum .
Dulcan
Meyers
Dulcan ( Dulzain ), Orgelstimme, s. Dolcan .
Dulce
Meyers
Dulce (lat.), süß; etwas Süßes.
dulc(e)amen
MLW
dulc(e)amen v. dulciamen . Antony
Dulce del color
Meyers
Dulce del color , s. Malagawein .
dulcedo
MLW
dulcedo , -inis f. script. -cido: l. 60. 63. p. 1031, 6. 27 . adde Desid. Cad. epist. 1,5. Epist. Bonif. 123 p. 260,14. al. metr. -ĕdinis: H…
Dulce est desipĕre in loco
Meyers
Dulce est desipĕre in loco , lat. Sprichwort, aus Horaz (Od. IV, 12, 28): Angenehm ist's, bei Gelegenheit närrisch (ausgelassen, fröhlich) z…
Dulce et decōrum est pro patria mori
Meyers
Dulce et decōrum est pro patria mori , Sprichwort, aus Horaz (Od. III, 2, 13): Süß und ehrenvoll ist's, fürs Vaterland zu sterben. Die scher…
dulcesco
MLW
dulcesco , -ere dulcescere . script. -ssit: Alcuin. epist. 198 p. 328,35 (var. l. ). 1 intrans. i. q. dulcem fieri, dulce sapere — süß werde…
Dulch
Idiotikon
Dulch Band 12, Spalte 1716 Dulch 12,1716
dulch (Nachtrag)
SHW
dulch (Nachtrag) Band 6, Spalte 1043-1044
dulciamen
MLW
dulciamen (-im-, -cea-, -ca-) , -inis n. dulcedo — Süße, Süssigkeit : Hraban. hom. II 10 p. 156 D quid favus mellis (sc. significat) nisi di…
Dulcian
Adelung
Der Dulcian , des -es, plur. die -e, eine Art veralteter Flöten; aus dem mittlern Lat. Dulciana. In alten Orgelwerken hat man noch ein Regis…
dulcicanus
MLW
* dulcicanus , -a, -um . suaviter canens — süß singend : Heiric. Germ. I 5 praef. 31 o -um dulcicanum rapereris in alitem! Herm. Augiens. vi…
dulciculus
MLW
dulciculus , -a, -um . suavis — süß, hold : Froum. carm. 16,14 -as dulciculas Christi ... sponsas. subst. fem.: Herm. Augiens. vit. 291 -as …
dulcido
MLW
dulcido v. dulcedo . Antony
dulcidus
MLW
dulcidus , -a, -um . dulcis, suavis — süß : Smar. carm. 1,9,20 copia verborum per cuncta volumina sancta seritur ..., -ior melle. Sedul. Sco…
dulcifer
MLW
dulcifer , -a, -um . dulcis, suavis — süß (usu praed . : l. 72): Alcuin. carm. 55,6,2 si vis -um, dulcis amice, merum. 55,7,4. Froum . carm.…
‑dul als Zweitglied (16 von 16)
sadul
KöblerAs
*sadul , st. M. (a?) nhd. Sattel (N.) ne. saddle (N.) Vw.: s. -bogo*, -girēdi*, -hross* Hw.: s. sadulėri*, *sadulōn; vgl. ahd. satul (st. M.…
andul
KöblerAfries
andul , Sb. nhd. Marschgras ne. marsh-grass Hw.: vgl. nd. andel E.: Herkunft ungeklärt? L.: Hh 3b
bedul
KöblerAe
bedul , Adj. Vw.: s. bedol
Blindul
MeckWBN
Wossidia Blindul f. Nachtfalter aller Arten Giese Tiern. 21.
boddemsedul
KöblerMnd
boddemsedul , M. Vw.: s. bōdemesēdel*
bōdemsedul
MNWB
bōdemsedul (boddem-) , m. , Bodmereibrief.
bōdemsedul
KöblerMnd
bōdemsedul , M. Vw.: s. bōdemesēdel*
cedul
MNWB
klāgesedel (-czedel , -cedul) , f. , Beschwerdeschrift , Klageschrift.
klāgecedul
KöblerMnd
klāgecedul , F. Vw.: s. klāgesēdel*
kumistadul
KöblerAhd
kumistadul , st. M. (a) Vw.: s. kumistuodal*
kōpcedul
KöblerMnd
kōpcedul , F., M. Vw.: s. kōpsēdel
modul
AWB
modul st. n. ; vgl. die Neuentlehnungen mhd. model st. n. m., nhd. model m. n., mnd. mōdel; aus lat. modulus ( vgl. dazu K.-T. 7A,153 ). — G…
Pếndul
Adelung
Das Pếndul , des -s, plur. ut nom. sing. aus dem Latein. Pendulum, in der Mechanik, ein schwerer Körper, welcher so aufgehänget worden, daß …
sadul
KöblerAe
sadul , st. M. (a) Vw.: s. sadol
sedul
KöblerMnd
sedul , M. Vw.: s. sēdel (2)
sidul
AWB
sidul Mayer, Glossen S. 148,10 ( vgl. AfdA. 90,131 ; Würzb. Mp. th. f. 47, 8. Jh.; fi&ul Mayer a. a. O. ; im Ahd. Wb. 3,803 ist der Beleg in…