Eintrag · Dt. Etym. Rechtswb. (Köbler)
Dozent M.
Dozent, M. ›Lehrender, Lehrer an einer Hochschule, habilitierter Universitätslehrer der noch nicht auf eine Professur berufen worden ist‹, 18. Jh. (1736) Lw. lat. docens, Part. Präs. von lat. docere, s. dozieren drakonisch, Adj., ›streng (wie Drakon)‹, 18. Jh. (1793) Lw.? frz. draconique, Adj., ›drakonisch‹, zum gr. PN Drūkon (621 v. Chr., ›Drache‹) drauf, Adv., ›drauf‹, ahd. daraūf (863-71), Adv., ›darauf‹, zu ahd. dara, ūf, s. da Dra ufgabe