Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
diuta
in: zi diuta giuuisso egit enim [verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur, Greg., Cura 3,8] Gl 2,167,55 (clm 6277, 9. Jh.) ist in zi diu teta giuuisso aufzulösen; vgl. ther und tuon.
Anders jetzt: Ahd. Gl.-Wb. S. 103 s. v. diuta st. f. ‘Deutung, Auslegung’, Splett, Ahd. Wb. I,1,141 diuta st. f. ‘Erklärung’.[Karg-Gasterstädt]