LmL
discant·ans
discantans -antis diskantartig (Note gegen Note) — in the style of discant (note against note) [s.XII] LmL Anon. Pannain p. 117: Item consid…
LmL
dis·cantator
discantator -oris m. 1. Sänger der Diskantstimme 2. Komponist eines Diskantsatzes — 1. singer of the discant (vocal part) 2. composer of a d…
DWB
discant·blaeser
discantbläser , m. discantbläserlein , n. bildlich Fischart Garg. 68 a .
DWB
dis·canter
discanter , m. der die höchste stimme singt, wie discantist Henisch 715 .
LW
discant·eren
discanteren, sw. v. Discant singen.
DWB
discant·fidel
discantfidel , f. wie discantgeige pandura dulcisona, acuta Stieler 490 .
DWB
discant·floete
discantflöte , f. eine quarte oder quinte niedriger als das flageolet, und eine quinte höher als die alt- und bassetflöte.
DWB
discant·geige
discantgeige , f. wie discantfidel Stieler 620 .
LmL
discantialis -is zur Diskantstimme gehörig — belonging to the discant (vocal part) [s.XV] LmL Paul. Paulir. 7, 2, 1 p. 59: Distinctio est un…
Lexer
discant·ieren
FindeB discantieren swv. discantare, discant singen MWVQVZ Dfg. 184 a . MWVQVZ Kolm. 3,3. MWVQVZ Hätzl. 1. 14 b , 32. MWVQVZ Wolk. 30. 2,1. …
Lexer
discantierunge stf. discantus MWVQVZ Dfg. 184 a ;
DWB
discant·ist
discantist , m. wie discanter Schönsleder L 3. Henisch 715 . Stieler 2029 . qui summae sive acutae vocis tonos canere potest Frich 1, 200 a …
LmL
discantista Sänger der Diskantstimme — singer of the discant (vocal part) [s.XV] LmL Herb. Tr. 1, 5 p. 30: Igitur cum concinentium choro int…
MLW
[ discantium v. MLW * discantus . ] Antony
DWB
discant·laute
discantlaute , f. testudo puellatoria Stieler 1095 .
Lexer
LexerN FindeB discantoit BMZ BMZ discant MWVQVZ Trist.
LmL
dis·cantor
discantor -oris m. 1. Sänger der Diskantstimme 2. Komponist eines Diskantsatzes — 1. singer of the discant (vocal part) 2. composer of a dis…
LmL
discanto·rista
discantorista Sänger der Diskantstimme — singer of the discant (vocal part) [s.XV] LmL Paul. Paulir. 7, 2, 1 p. 60: Rundelus est cantus mens…
DWB
discant·saenger
discantsänger , m. wie discantist, franz. le dessus.
DWB
discant·stueck
discantstück , n. vocis acutae cantiuncula Stieler 2221 .
LmL
dis·cantualis
discantualis -e mehrstimmig — polyphonic [s.XV] LmL Heinr. Eger 4 p. 44: Plana musica consonantiam diapason excedentem non recipit, sed disc…
LmL
dis·cantus
discantus -us et -i m. I. Diskantsatz II. Diskantstimme — I. composition in discant style II. discant vocal part I Diskantsatz (Bezeichnung …
LmL
discantus·compositus
discantus compositus Bezeichnung für den diminuierten Diskant — term that designates discant in diminution [opp.: discantus simplex] [s.XV] …
LmL
discantus·copulatus
discantus copulatus (velox) Bezeichnung für die Copula — term that designates the copula [s.XIII] LmL Franco Col. 2, 2: Discantus sic dividi…
LmL
discantus·ecclesiasticus
discantus ecclesiasticus v. discantus organicus (ecclesiasticus)
LmL
dis·cantusirregularis
discantus irregularis Bezeichnung für einen Diskant mit einheitlicher bzw. unterschiedlicher Mensurierung — term that designates a discant w…
LmL
discantus·magnus
discantus magnus Bezeichnung für einen Diskant im Ambitus einer Oktave bzw. ungefähr einer Undezime bzw. einer Doppeloktave — term that desi…
LmL
dis·cantusmediocris
discantus mediocris -
LmL
discantus·mensurabilis
discantus mensurabilis Bezeichnung für den diminuierten Diskant — term that designates discant in diminution [s.XIV] LmL Petr. Palm. p. 505-…
LmL
discantus·organicus
discantus organicus (ecclesiasticus) Bezeichnung für einen (zur Liturgie gehörigen) Diskantsatz des Notre-Dame-Repertoires — term that desig…