lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

discant

mnd. bis spez. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 6 Wörterbücher
Anchors
6 in 6 Wb.
Verweise rein
0
Verweise raus
1
Sprachstufen
4 von 16

Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)

discant m.

Bd. 2, Sp. 1189

discant , m. die höchste oder feinste stimme in der musik, oberstimme, nach dem mlat. discantus, ital. soprano. kommt schon im Voc. ex quo von 1469 vor. discant, eine reine oder klare grelle stimme vox acuta Henisch 715 . Schönsleder L 2. sonus acutus superior Stieler 324 . Frisch 1, 199 c . er singt im concert den discant Stieler 2029 . auf dem fortepiano ist der discant dem basz entgegengesetzt.

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    discantSb.

    Köbler Mnd. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    discant , Sb. Vw.: s. diskant

  2. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Discánt

    Adelung (1793–1801) · +1 Parallelbeleg

    Der Discánt , des -es, plur. inus. aus dem mittlern Latein. Discantus, die höchste Stimme in der Musik; die Oberstimme, …

  3. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Discant

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57)

    Discant (ital. Canto Soprano , franz. le dessus ), die Oberstimme, die höchste der 4 Hauptgattungen der menschlichen Sti…

  4. Spezial
    discant

    Ladinisch-Deutsch (Mischí)

    discant [di·scạnt] m. (-nc) ‹mus› Diskant m.

Verweisungsnetz

7 Knoten, 1 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Kompositum 1 Sackgasse 6

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit discant

39 Bildungen · 38 Erstglied · 0 Zweitglied · 1 Ableitungen

Zerlegung von discant 2 Komponenten

dis+cant

discant setzt sich aus 2 eigenständigen Lemmata zusammen. Die Klammerung zeigt die Hierarchie der Komposition; Klick auf einen Bestandteil öffnet seine Etymologie.

discant‑ als Erstglied (30 von 38)

discantans

LmL

discant·ans

discantans -antis diskantartig (Note gegen Note) — in the style of discant (note against note) [s.XII] LmL Anon. Pannain p. 117: Item consid…

discantator

LmL

dis·cantator

discantator -oris m. 1. Sänger der Diskantstimme 2. Komponist eines Diskantsatzes — 1. singer of the discant (vocal part) 2. composer of a d…

discanter

DWB

dis·canter

discanter , m. der die höchste stimme singt, wie discantist Henisch 715 .

discantflöte

DWB

discant·floete

discantflöte , f. eine quarte oder quinte niedriger als das flageolet, und eine quinte höher als die alt- und bassetflöte.

discantialis

LmL

discantialis -is zur Diskantstimme gehörig — belonging to the discant (vocal part) [s.XV] LmL Paul. Paulir. 7, 2, 1 p. 59: Distinctio est un…

discantieren

Lexer

discant·ieren

FindeB discantieren swv. discantare, discant singen MWVQVZ Dfg. 184 a . MWVQVZ Kolm. 3,3. MWVQVZ Hätzl. 1. 14 b , 32. MWVQVZ Wolk. 30. 2,1. …

discantierunge

Lexer

discantierunge stf. discantus MWVQVZ Dfg. 184 a ;

discantist

DWB

discant·ist

discantist , m. wie discanter Schönsleder L 3. Henisch 715 . Stieler 2029 . qui summae sive acutae vocis tonos canere potest Frich 1, 200 a …

discantista

LmL

discantista Sänger der Diskantstimme — singer of the discant (vocal part) [s.XV] LmL Herb. Tr. 1, 5 p. 30: Igitur cum concinentium choro int…

discantium

MLW

[ discantium v. MLW * discantus . ] Antony

discantoit

Lexer

LexerN FindeB discantoit BMZ BMZ discant MWVQVZ Trist.

discantor

LmL

dis·cantor

discantor -oris m. 1. Sänger der Diskantstimme 2. Komponist eines Diskantsatzes — 1. singer of the discant (vocal part) 2. composer of a dis…

discantorista

LmL

discanto·rista

discantorista Sänger der Diskantstimme — singer of the discant (vocal part) [s.XV] LmL Paul. Paulir. 7, 2, 1 p. 60: Rundelus est cantus mens…

discantualis

LmL

dis·cantualis

discantualis -e mehrstimmig — polyphonic [s.XV] LmL Heinr. Eger 4 p. 44: Plana musica consonantiam diapason excedentem non recipit, sed disc…

discantus

LmL

dis·cantus

discantus -us et -i m. I. Diskantsatz II. Diskantstimme — I. composition in discant style II. discant vocal part I Diskantsatz (Bezeichnung …

discantus compositus

LmL

discantus·compositus

discantus compositus Bezeichnung für den diminuierten Diskant — term that designates discant in diminution [opp.: discantus simplex] [s.XV] …

discantus copulatus

LmL

discantus·copulatus

discantus copulatus (velox) Bezeichnung für die Copula — term that designates the copula [s.XIII] LmL Franco Col. 2, 2: Discantus sic dividi…

discantus magnus

LmL

discantus·magnus

discantus magnus Bezeichnung für einen Diskant im Ambitus einer Oktave bzw. ungefähr einer Undezime bzw. einer Doppeloktave — term that desi…

discantus organicus

LmL

discantus·organicus

discantus organicus (ecclesiasticus) Bezeichnung für einen (zur Liturgie gehörigen) Diskantsatz des Notre-Dame-Repertoires — term that desig…

Ableitungen von discant (1 von 1)

discante

FindeB

LexerN discante subst. Suol.