Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
dinchūs st. N.
dinchūs , st. N.
- nhd.
- Dinghaus, Gerichtshaus, Gemeindehaus, Rathaus
- ÜG.:
- lat. curia SH
- Hw.:
- vgl. mnl. dinchuus, mnd. dinchūs
- Q.:
- Kchr (um 1150) (FB dinchūs), Chr, EvBeh, HB, MarseqS, SH, StRAugsb, Urk
- E.:
- ahd. dinghūs* 42, st. N. (a), „Dinghaus“, Gerichtshaus, Synagoge; s. ding, hūs
- W.:
- s. nhd. (ält.) Dinghaus, N., Gerichtshaus, Rathaus, DW 2, 1173, DW2 6, 1097
- L.:
- Lexer 31b (dinchūs), Hennig (dinchūs), WMU (dinchūs 244 [1275] 5 Bel.), MWB 1, 1304 (dinchūs), LexerHW 1, 435 (dinchûs), Benecke/Müller/Zarncke I, 738a (dinchûs), LewxerN 3, 122 (dinchûs)