corpus

corpus -oris n. I. (harmonische, musikalische) Einheit, (Ton-)System II. Bezeichnung für den Notenkopf oder das ganze Notenzeichen III. ‚Korpus‘, Resonanzkörper (eines Musikinstruments) — I. (harmonic‚ musical) unity, (tonal) system II. term that designates the note head or the complete notational symbol III. ‘corpus,’ the resonating body (of a musical instrument) I (harmonische, musikalische) Einheit, (Ton-)System — (harmonic, musical) unity, (tonal) system [s.VI] LmLBoeth. mus. 4, 15 p. 341, 23: Sunt autem tropi constitutiones []in totis vocum ordinibus vel gravitate vel acumine differentes. Constitutio vero est plenum veluti modulationis corpus ex consonantiarum coniunctione consistens, quale est vel diapason vel diapason et diatessaron vel bis diapason (inde LmLPs.-Guido form. ton. 7, 3. LmLAnon. Pannain p. 107. LmLIoh. Aegid. 13, 14. LmLHier. Mor. 20 p. 155, 4. LmLEngelb. Adm. 4, 1, 3. LmLIac. Leod. spec. 6, 4, 7-9. LmLIac. Leod. spec. 6, 36, 1. LmLIac. Leod. spec. 6, 36, 11. LmLIoh. Cicon. mus. 2, 11 p. 260, 17. LmLIoh. Legr. rit. 1, 3, 5, 11. LmLFr. Gafur. op. 5, 8. LmLBart. Ram. 1, 3, 2 p. 54. LmLFr. Gafur. theor. 5, 8. LmLGuill. Pod. 4, 1. LmLGuill. Pod. 4, 6. LmLFr. Gafur. pract. 1, 7). [s.IX] LmLScol. ench. 1, 182: minime id, quod subsequitur, concordare potest cum eo, quod praecedit. Et in omnibus sonis idem evenit, ut scilicet in uno concordiae corpore convenire nequeant, quod subinfertur quodque praecinitur, si vel supra vel infra mutuo copulentur. LmLMod. Ecce modorum 43. [s.XI] LmLHermann. mus. p. 31 (p. 132a): Tropus est inter unumquodque diapason multarum vocum ratis effecta intervallis apta in unum corpus modulatio. LmLOliva 47: Hac igitur ratione totius diapason corpore proporcionaliter emenso. LmLOliva 56: Hac igitur ratione mensure totius diatonici generis corpus existit. LmLOliva 93: In cuius (sc. bis diapason) etiam corporis octo troporum substanciam consistere cernimus fundamentis. al. LmLAribo 14 p. 37: totum corpus cantionis. [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 2 p. 216, 2: potest unus cantus seu etiam plures ad eundem finem tendentes tanquam sub uno corpore melodiam cantuum generare. LmLHier. Mor. 20 p. 154, 18: Est autem vulgaris tonus totum modulationis corpus uniuscuiusque cantus. LmLHier. Mor. 23 p. 168, 20: melodiam totius corporis uniuscuiusque toni. [s.XIV] LmLQuat. princ. 2, 8: Ex quibus quinque tonis et duobus semitoniis illam (sc. diapason consonantiam) constare manifestum est. Et si recte perpendas, in eius corpore facile tonum et semitonium videbis. LmLAnon. Ellsworth 3 p. 194, 4: Aliud tethracordum Albinus composuit, quod citharam nuncupavit, qui in ea Lidium feriens corpus, dyapason ei fuit deductivum sufficiens personare (cf. LmLPage, Vaillant p. 26-27). al. [s.XV] LmLBart. Ram. 2, 1, 1 p. 62: Dictum est totum corpus musicae unam esse diapason, quae vocibus octo constat. LmLAnon. Salisb. 8, 9: signum reinceptionis ... sub quo cantus in suo corpore progrediens principium repetit. LmLContr. Quoniam hom. 1, 1: Contrapunctus aut discantus est diversorum cantuum in unum redacta sonantia in unum corpus armonicum. II Bezeichnung für den Notenkopf oder das ganze Notenzeichen — term that designates the note head or the complete notational symbol 1 allgemein — general [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 1 p. 100, 8: si differentia assignaretur ... quo ad caudarum longitudinem seu etiam brevitatem, multo fortius deberet assignari quo ad corpus, cum corpus sit dignius in ipsis vocibus, quam sint caudae. al. [s.XIV] LmLPetr. Palm. p. 518: illae tres breves perfectae possunt esse in uno solo corpore integro, videlicet in longa perfecta. Et ista longa trium temporum potest dividi et diminui. eqs. LmLQuat. princ. 4, 1, 5. LmLPs.-Theodon. append. 2 p. 55: nota alicuius formae, nec in corporibus quadratis nec obliquis. LmLIoh. Boen ars 1, 10, 29: utrum due tertie, per quas aliqua nota imperfecta est, valeant precise sub duabus corporibus figurari. LmLIoh. Boen ars 1, 16, 5: Primo quidem inspicias quot corpora notarum habeas, que colorare volueris. al. LmLIoh. Vetul. 44, 19: Caudata (sc. nota) vero cum cauda seu filo sursum ducto diminuit valorem notae in quolibet corpore. al. [s.XV] LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 14: Item est notandum, quod corpus quadrum sive quadratum est figura ex quatuor lateribus aeque distantibus constans, ut hic: . Corpus obliquum est figura quadrangularis non recta sed obliqua altera parte longior, id est, non []constans ex lateribus aeque distantibus, ut hic:  . LmLGeorg. Ans. 3, 187: Que vero colore rubro vel glauco aut vacua fuerit corpore tertia suorum temporum mensura privata est. al. LmLAnon. Couss. XII 8, 5: Omne binarium per punctum augmentationis fit ternarium, et talis punctus debet poni in medio corporis figurae quam perficit. ... Secunda regula, quod punctus divisionis figuram perfectam de sui natura imperfici facit auferendo sibi tertiam partem sui valoris, et talis punctus non debet poni in medio corporis figurae sed supra aut subtus a latere dextro (sim. LmLAnon. Salisb. 9, 3-4). al. LmLPaul. Paulir. 7, 2, 3 p. 69. LmLIoh. Tinct. pr. 1, 1, 3: corporum musicalium, quae sunt notae vocum significativae. LmLIoh. Tinct. pr. 3, 3, 5: Quod autem hic dupla sit, facillime probatur, quoniam duo corpora ad unum ... comparantur. LmLGuill. Pod. 5, 31: Tocus autem, etsi corpore brevis fuerit, quoniam duas habet lineas ascendentes, simplex vero brevis nullas, proprium igitur atque distinctum ab illa habebit officium, similiter autem et uncus. ... tocus vero et uncus in corpore plenam, sed in earum caudis instantaneam recipiunt. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 2: Simplex notula est, quae alteri notulae non coniungitur, et quadrato corpore figuratur. ibid.: Mediocris notula est, quae nec simplicium nec compositarum figurarum formam sumit, sed in sui simplicitate obliquo corpori certa similitudine comparatur. 2 speziell — specific a im Hinblick auf das einzelne Notenzeichen — with respect to the single notational symbol [s.XIII] LmLLambertus p. 272a: notandum est, quod perfecta figura in uno corpore quandoque duplicari videtur, cuius latitudo transit longitudinem (sim. LmLIac. Leod. spec. 7, 21, 5). LmLLambertus p. 273a: Habet (sc. plica perfecta) autem omnem potestatem, regulam et naturam, quam habet perfecta longa, nisi quod in corpore duo tempora tenet et unum in membris. ... plica imperfecta, in forma perfecte similis, sed regulam imperfecte tenet et naturam, et continet unum tempus in corpore et reliquum in membris (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 22, 6). LmLAnon. Emmeram. 1 p. 108, 19. LmLFranco Col. 4, 13: Duplex longa sic  formata duas longas significat, quae idcirco in uno corpore duplicatur, ne series plani cantus sumpti in tenoribus disrumpatur. [s.XIV] LmLPhil. Vitr. 15, 12: omnia corpora obliqua ... semibreves vocantur. LmLTrad. Phil. I f. 61vD, 16: Simplex longa est, que quadratum habet corpus et a dextro latere caudam sive ascendendo sive descendendo (sim. LmLAnon. Paris. II 2, 4. LmLQuat. princ. 4, 1, 6). LmLTrad. Phil. I f. 61vD, 21: Duplex longa est notula, que habet duplex corpus respectu longe et a dextro latere caudam ascendendo sive descendendo. LmLTrad. Phil. II 5, 7: quando aliquis facit notulam talem (sc. minimam), primo facit corpus obliquum et postea facit desursum exilem tractum trahando deorsum. LmLAnon. Paris. II 2, 3: Corpus ultra modum consuetum valet tot longas, quot caudas sive breves in se continet diversas, ut hic:   (inde LmLIac. Leod. spec. 7, 27, 1. LmLFr. Gafur. extr. 11, 1, 19.). LmLIac. Leod. spec. 7, 25, 3: Longa autem duplex, etsi ponatur in genere figurarum simplicium ratione sui corporis, quia non requirit distincta corpora. LmLQuat. princ. 4, 1, 6: Figura vero brevis recte est corpus quadratum carens omni tractu ... Figura autem semibrevis est corpus oblongum ad modum losenge carens omni tractu ... Figura vero minime est corpus oblongum ad modum losenge gerens tractum directe supra capud, qui tractus signum minimitatis vocatur. LmLIoh. Boen ars 1, 1, 6. LmLPs.-Theodon. append. 3 p. 56: minima et semiminima unum corpus, unam figurationem habent. LmLIoh. Vetul. 14, 2: prima figura est larga ... Et est larga de corpore et valore. LmLIoh. Vetul. 14, 6: Et si cum cauda duplicatur corpus, duplicatur valor illius longae ... et vocatur imperfecta larga seu duplex longa. LmLIoh. Vetul. 46, []9: si duplicatur corpus dictae longae, potest duplicari et triplicari valor. LmLIoh. Vetul. 47, 5: in corpore obliquo ut hic: . al. LmLTract. figur. 6 p. 88, 1: minima superius semiplena et inferius semivacua in uno corpore. LmLMens. Notularum non p. 140: Longa duplex habet figuram duorum corporum. ibid. al. LmLTrad. Phil. III p. 8. [s.XV] LmLThom. Wals. 1, 17: Eodem modo (sc. sicut semibrevis) formatur minima in corpore, sed habet tractum ascendentem a capite. LmLGeorg. Ans. 3, 212: Figura vero utrimque caudata sed inferiori contorta, si secundum medium fit eius corpus vacuum, minime mensuram et semiminime unius mensuram tenebit. al. LmLAnon. Couss. XII 2, 9. LmLBart. Ram. 3, 1, 1 p. 78. LmLNicol. Burt. 3, 1, 9: Semiminima enim in modum minimae formata est, nisi quod nigredinem complectitur, cursea vero simile assumit corpus et formam ac nigredinem, nisi quod eius in summitate paululum retorta est. LmLGuill. Pod. 5, 32. LmLFr. Gafur. pract. 2, 4: Velut minimas, sed pleno corpore. al. b im Hinblick auf die Ligierung von Zeichen — with respect to the ligation (connecting together) of notational symbols [s.XIV] LmLAnon. Paris. I 2, 8: omnis ligatura cum opposita proprietate, tam ascendens quam descendens, tam in uno corpore quam in diversis formata. al. LmLRob. Handlo p. 124, 5: ligatura duo corpora ad minus requirat (inde LmLIoh. Hanb. sum. 19 p. 322, 20). LmLIoh. Mur. lib. 8, 2: Quandocumque prima nota est altior secunda habens caudam sive tractum a parte sinistra descendentem, sive fuerit in quadro sive in obliquo corpore figurata, cum proprietate dicitur (inde LmLGoscalc. 3, 7 p. 174, 5. LmLProsd. exp. 65, 11. LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 1. LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 9. LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 23. LmLFr. Gafur. extr. 11, 5, 2). LmLQuat. princ. 4, 1, 15. LmLIoh. Vetul. 49, 4: semibreves cum corpore quadro in fine ligaturae descendentes, ut hic: . al. LmLMens. Cum de p. 76: Descendens vero ligatura est illa, cuius secundus punctus inferior est suo primo in corpore recto et obliquo. LmLPs.-Theodon. 4 p. 50: Omnis notula finalis et descendens longa est, ut hic, tamen in corpore quadrato:  . LmLAnon. Monac. II 153: copula est, quando quaelibet nota ponitur sub uno corpore. LmLAnon. Vratisl. p. 338b: in fine duo corpora oblique dependunt (sim. LmLMens. Circa artem p. 530, 7). [s.XV] LmLProsd. exp. 72, 18. LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 51. al. LmLGeorg. Ans. 3, 193: Ligantur vero quandoque per solos tractus lineales, quedam autem per corpora, ut nullum inter eas intersit intervallum. Et he quidem quandoque quadrate sunt figure, quandoque vero oblongo corpore producte. LmLGuill. Pod. 7, 29. al. LmLFr. Gafur. pract. 1, 2. al. c im Hinblick auf die Zusammenfassung von mehreren Tönen in einem einzigen (obliquen) Zeichen — with respect to the combining together of several pitches into a single (oblique) symbol [s.XIII] LmLFranco Col. 7, 23: si duo ultima puncta ligaturae in uno corpore obliquo ascendente commiscentur (inde LmLPetr. Pic. 10, 13). LmLPs.-Petr. Cruc. P 4, 2: obliquitas, ita quod duae ultimae sub uno corpore formarentur (sim. LmLPs.-Petr. Cruc. U 4, 2). al. LmLIoh. Balloce 2, 13: quandocumque duae notae in uno corpore obliquo in fine ligaturae inveniuntur (sim. LmLTrad. Franc. I p. 12 (p. 306a). LmLTrad. Franc. II 2, 27. LmLTrad. Franc. IV 3, 14. LmLTrad. Franc. IV 3, 21. LmLTrad. Franc. V 53. LmLTrad. Franc. V 57. LmLRob. Handlo p. 138, 2 LmLRob. Handlo p. 152, 15. LmLIoh. Vetul. 48, 17. LmLMens. Cum de p. 77). LmLTrad. Franc. III 4a, 11: In omni ligatura descendente quando ultimus punctus in corpore obliquo invenitur, semper brevis dicitur. al. [s.XIV] LmLMens. Notularum p. 84. LmLMarch. pom. 47, 19: Cuius (sc. ligaturae) ratio est, quia pro uno corpore figuratur, in quo non potest sumi distinctio nisi a parte principii sive finis. al. LmLAnon. Paris. I 2, 2: Omnis ligatura aut est continua aut discreta. Et sciendum est quod, quando duae notae in uno corpore formantur, tunc dicitur continua; si vero []plures sibi invicem copulantur, dicitur discreta. al. LmLIoh. Mur. not. 2, 10, 8: octo semibreves vel quinque quandoque sub una voce unoque accentu continuo proferuntur: ergo sic debent a musico in uno corpore figurari. LmLMens. Duplex p. 162. LmLIoh. Mur. comp. 9, 13: Obliqua ligatura quae est? Quae ex obliquis corporibus figuratur ut hic:  ; cuiuslibet corporis obliqui ultimus punctus brevis dicitur (inde LmLFr. Gafur. extr. 10, 6, 17- 18). al. LmLRob. Handlo p. 124, 4 (inde LmLIoh. Hanb. sum. 19 p. 322, 19). al. LmLIoh. Mur. lib. 8, 2 (inde LmLGoscalc. 3, 7 p. 174, 5. LmLProsd. exp. 65, 11. LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 1. LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 9. LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 23. LmLFr. Gafur. extr. 11, 5, 2). LmLIoh. Mur. lib. 8, 8: et in obliquo corpore figurata, sine perfectione dicitur (inde Prosd. 69, 2-4. LmLUgol. Urb. 3, 7-6, 1. LmLUgol. Urb. 3, 7-6, 15-18. ad loc.: LmLUgol. Urb. 3, 7-6, 18-21). LmLQuat. princ. 4, 1, 15. al. LmLIoh. Boen ars 1, 10, 31. al. LmLIoh. Hanb. sum. 20 p. 330, 16. al. LmLHeinr. Eger 4 p. 46. LmLPs.-Theodon. 4 p. 49: Illae notulae dicuntur configuratae, quae in uno corpore configurantur. LmLIoh. Vetul. 47, 9. al. LmLGuido fr. 3a, 11. al. LmLMens. Cum de p. 76: Descendens vero ligatura est illa, cuius secundus punctus inferior est suo primo in corpore recto et obliquo. LmLAnon. Monac. II 153: copula est, quando quaelibet nota ponitur sub uno corpore ... ligatura autem, quando duae notae comprehenduntur sub uno corpore. [s.XV] LmLProsd. exp. 66, 34. al. LmLUgol. Urb. 3, 7-2, 52. al. LmLGeorg. Ans. 3, 193: Aliquando vero ita ligantur, ut non distinguantur inter earum corpora, sed magis unica nota videantur. al. LmLFr. Gafur. extr. 9, 7, 9. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 2: unico inde corpore plures breves quadratas conducentes hoc modo: Ei. al. d im Hinblick auf Neumen — with respect to neumes [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 6, 72, 26: Quantum ad non quadratas, quae tanto maior est et grossior, quanto corpus ipsius notae maius est vel grossius; et tales quidem simplices notulae a quibusdam vocantur virgulae vel, si careant caudis, puncta nominantur. 3 in übertragener Bedeutung für den Notenwert — by analogy for the rhythmic value of notational symbols [s.XIV] LmLAnon. Michels 5, 12: Dicendum est totum corpus longae a parte ante similiter et a parte post imperfici. LmLIoh. Mur. not. 2, 10, 9: cum totum corpus longae, quod est unum, sit imperfectum ratione brevium. LmLIoh. Mur. not. 2, 10, 38: Est autem regularis cantus, dum perfectiones simul incipientes continuando pariter terminantur: irregularis est, dum non, sed tempora cumulantur per corpora figurarum, prout placet vocem disponere proferenti. (?) LmLGoscalc. 3, 3 p. 154, 18: maxima potest esse perfecta quoad totum, id est eius corpus. LmLIoh. Pipudi p. 41: Primo sciendum est, quod maxima perfecta in toto et in partibus omnibus potest imperfici ad unam longam vel eius valorem (ed.: valoris) sequens a parte post vel praecedens a parte ante, et hoc quo ad totum eius corpus (cf. Ioh. Mur. lib. 3, 3). al. LmLPs.-Mur. alt. p. 307b: nota, quae imperficitur, imperficitur a minori forma notae ... et nota imperfecta habet maiorem corpus. [s.XV] LmLNicol. Burt. 3, 4, 30: nota potest imperfici dupliciter, quo ad totum eius corpus vel quo ad partes corporis, sicut superius dictum est. LmLContr. Prima regula 36: duo corpora, quantumcumque minuta fuerint. III ‚Korpus‘, Resonanzkörper (eines Musikinstruments) — ‘corpus,’ the resonating body (of a musical instrument) [s.XIII] LmLHier. Mor. 28 p. 290, 5: eo, quod extra corpus viellae, id est a latere, affixa sit (sc. chorda), applicationes digitorum evadit. LmLHier. Mor. 28 p. 290, 19: necessarium est, ut omnes V chordae ipsius viellae corpori solido affigantur nullaque a latere, ut applicationem digitorum queant recipere. LmLWalt. Odingt. 1, 1, 20: concavum vacuum sonum sonat, ut patet in corporibus musicis. LmLWalt. Odingt. 3, []3, 2: De sonis mensurandis. In sonis fiat corpus concavum longum et planum, in cuius extremitate sit magada, id est quaedam eminentia formam habens semicirculi, chordam ferens extensam fixam ad aliam extremitatem. Deinde in superficie corporis a magada ad extremitatem aliam linea ducatur (ms. et. ed.: dicatur) et vocetur AB. LmLWalt. Odingt. 3, 7, 3. [s.XIV] LmLHeinr. Eger 2 p. 38: si chordam sonoram superposueris ... sicut fit in guitternis, rebebis et viellis, notas omnes certissime sonabit percussa et apertius, si ipsas concavo <corpori> superposueris. [s.XV] LmLArn. Zwoll. p. 33: centrum fenestre stabit in medio inter stephanum et caput tocius corporis (sc. lutenae). ibid. al. LmLConr. Zab. tract. YY 3: Formandum itaque sic erit monochordum: Fiat corpus eius ad instar clavichordii corporis in consimili longitudine, profunditate, et si placet etiam latitudine. LmLConr. Zab. tract. YY 6: extra corpus monochordi protenduntur (sim. LmLConr. Zab. tract. YY 11. LmLConr. Zab. tract. ZZ 6. LmLConr. Zab. tract. ZZ 7. LmLConr. Zab. tract. AF 5). LmLConr. Zab. tract. YY 11: ab extremitatibus totius corporis monochordi. ibid. al. LmLClavic. A1. LmLClavic. A3. LmLMon. Fiat corpus p. 221, 2. LmLFist. Incipit mensura 35 p. 138: aliud ferrum circuli non ad caput, sed ad ipsum corpus fistulae extende (cf. LmLSachs K.-J., Mensura 2 p. 57). cf. LmLDiehr, Speculum ex errore ut videtur pro tempus: LmLAnon. Monac. 2, 62: Item nota, quod omne tempus divisibile in tres partes equales potest inperfici in tercia eius parte. Et omne corpus (ms. et ed.) divisibile in duas partes equales potest perfici per unam partem terciam equalem uni parti suarum parcium.