lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

consort

GWB bis spez. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

LDWB1
Anchors
3 in 2 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
5

Eintrag · Ladinisch-Deutsch (Mischí)

consort

Bd. 1, Sp. 1
consort [con·sǫrt] m. (-rc) Ehemann m., Gemahl m. om.
55 Zeichen · 4 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    consort

    Goethe-Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    consort s Konsorte Christa Dill Ch. D.

  2. Spezial
    consort

    Ladinisch-Deutsch (Mischí)

    consort [con·sǫrt] m. (-rc) Ehemann m., Gemahl m. → om.

Verweisungsnetz

8 Knoten, 5 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 5 Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit consort

12 Bildungen · 11 Erstglied · 0 Zweitglied · 1 Ableitungen

Zerlegung von consort 2 Komponenten

cons+ort

consort setzt sich aus 2 eigenständigen Lemmata zusammen. Die Klammerung zeigt die Hierarchie der Komposition; Klick auf einen Bestandteil öffnet seine Etymologie.

consort‑ als Erstglied (11 von 11)

consortalis

MLW

consort·alis

consortalis , -is m. consocius — Mitgenosse : Chart. Tirol. notar. II 534 (a. 1272) quod (sc. pars) per Crescencium ... una cum ... Amigeto …

consorten

MNWB

cons·orten

+* consorten , pl. , Gehilfen, Gesellen, Genossen , Teilhaber, N. unde sîne c.

Consorterīa

Meyers

consorte·ria

Consorterīa (ital.), Genossenschaft, Name der parlamentarischen Partei in Italien, die, von Cavour gegründet und anfangs geleitet, 1860–76 d…

Consortes litis

Meyers

Consortes litis (lat., Litiskonsorten ), Streitgenossen (s. d.).

consortia

MLW

* consortia (-cia) , -ae f. 1 communitas — Gemeinschaft : Ionas Bob. Ioh. 18 p. 341,3 ne ... immitatores eius (Adam) ... a -cia consorcia ( …

consortialis

MLW

consortia·lis

* consortialis , -e . communis — gemeinschaftlich : Vitae patr. Iur. 1,1 ante quem (Romanum) nullus ... monachorum ... aut solitariam aut -i…

consortio

MLW

consortio (-cio) , -avi , -are consortiare . participem esse — teilhaben : Lex Sal. Merov. 40,12 si servus cum ingenuum furtum fecerit, serv…

consortior

MLW

* consortior , -tus sum , -ire consortiri . 1 sortem mittere — (aus)losen : Lex Baiuv. 12,8 in campiones ⌊non sortiantur⌋ (non sociantur Mg.…

consortium

MLW

consortium (-cium) , -i n. script. : -nco-: p. 1610,47. -rzi-: p. 1610,60. communio, communitas, societas — Gemeinschaft, Gemeinsamkeit , Ge…

consortius

MLW

consort·ius

consortius (-cius) , -a, -um . 1 adi.: eadem sorte attactus — vom gleichen Geschick betroffen : Anselm. Hav. litan. ( ZKirchGesch. 5. 1882. …

Ableitungen von consort (1 von 1)

consorte

KöblerMnd

consorte , M. nhd. „Konsorte“, Gehilfe, Geselle, Genosse, Teilhaber Hw.: s. mit- I.: Lw. lat. cōnsors E.: s. lat. cōnsors, M., Teilhaber, Mi…