Eintrag · Mittellateinisches Wb.
coloratio f.
coloratio, -onis f. 1 proprie: a strictius: α actio vel modus tingendi — das Färben, Färbeverfahren: MLWCompos. Luc. B 13 ad -emcolorationem vitri tolles tabulam MLWeqs. M 3 -ocoloratio petali argenti. MLWTurba phil. 14 p. 123,24 in Tyria -ecoloratione. al. actio fucandi — das Schminken: MLWTrotula 57 p. 28,28 (in marg.) faciei. β facultas tingendi — Färbekraft: MLWAlbert. M. miner. 4,1,7 p. 93b,12 quod ... in se habeat elixir rubeum -emcolorationem. p. 93b,16. γ immutatio coloris — Verfärbung: MLWTract. de aegr. cur. p. 168,17 sanguinem ex naribus vitio epatis fluentem discernimus ... ex -ecoloratione urine. b latius MLWi. q. pigmentum — Farbstoff: MLWRosin. def. p. 316,27 qui (lapis) est ... avis mirabilis, ... ex amaritudine ... in suo gutture existente -ocoloratio accipitur. 2 translate MLWi. q. simulatio — Heuchelei: MLWPaul. Bernr. Greg. 45 (per MLWprosop.) quidam vir ... anxietas conspirationis, -ocoloratio fraudis. Pape