Eintrag · Etym. Wb. des Deutschen (Pfeifer)
Chrisma
Chrisma
Chrisam m. n., Chrisma n. ‘geweihtes Salböl’, ahd. kris(a)mo, kres(a)mo m. (8. Jh.), mhd. kris(e)me, kres(e)me, krisem, kresem, entlehnt aus kirchenlat. chrīsma n. ‘Salbung, Ölung’, griech. chrīsma, chrīma (χρῖσμα, χρῖμα) ‘Salbung, Salbe, Salböl’, zu griech. chríein (χρίειν) ‘bestreichen, beschmieren, einreiben, salben’.