Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bôna st. sw. f.
st. sw. f., mhd. bône, nhd. bohne; as. bôna, mnd. bône, mnl. bone; ae. béan; an. baun. — Graff III, 127.
pon-: nom. sg. -a Gl 3,614,40; -] 111,25 (SH A, 15. Jh.); -en ebda. (Wien 2400, Heiligenkreuz, 12. Jh.; nach Weinhold, Mhd. Gr. § 460 f. erscheinen solche schwachen Nominative im Bair. jedoch erst vom 14. Jh. an, sind im Md. dagegen bereits im 12. Jh. häufig. Geht unsere Form auf das rheinfrk. Original zurück? Oder liegt ein schwacher Nom. Plur. vor, der aber durch faba kaum begründet würde?).
baona: nom. sg. Gl 3,7,25 (Voc.). — bon-: nom. sg. -a Gl 3,111,24 (SH A, 4 Hss.). 200,18 (SH B). 499,22. 571,54 (2 Hss.). 5,37,35 (SH A); -e 2,720,49 (oder nom. pl.? Lat. abl. pl.). 3,357,29. 372,37 (Jd). 556,29. 559,33. 579,36; -en 556,29 (clm 615, 14. Jh., z. Endung vgl. o.); acc. sg. -a 1,427,38; nom. pl. -o 3,615,48 (Schlettst., vgl. Faßbender S. 80, Braune-Mitzka, Ahd. Gr. § 207 Anmt. 6); -e 2,720,49 (sg.? Oder nur fehlender Endungsstrich über -e? Lat. abl. pl.); dat. pl. -on 700,43. — [banano: gen. pl. Wa 24,10 = 21 (Freckh.)]. 1) die Feldbohne, Vicia Faba L.: bona [obtulerunt ei ... polentam, et] fabam [, et lentem, 2. Reg. 17,28] Gl 1,427,38. bonon [vere] fabis [satio, Verg., G. i, 215] 2,700,43. 720,49. bona faba 3,111,24 (im Abschn. De leguminibus). 200,18 (im Abschn. De legumenis). 357,29. 372,37 (im Abschn. De rebus coquinae). 499,22. 556,29. 571,54. 579,36. 614,40. 615,48. 5,37,35. kymus (i. faba, vgl. CGL iii, 574,51. 584,4, Hs. kymi). 3,559,33. [thruu muddi banano Wa 24,10 = 21]. 2) in früher Zeit auch Bezeichnung für die Kichererbse, Cicer L.: baona cicer Gl 3,7,25 (vgl. dazu auch Diefb. Gl. 117 a).
Vgl. Fischer, Pfl. S. 134. 206, Fischer-Benzon S. 100, Hoops, Reallex. 1,301.
Komp. fîgbôna.