Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
bluoten sw. V. (1a, 3)
bluoten , sw. V. (1a, 3)
- nhd.
- bluten, blutig sein (V.)
- ne.
- bleed
- ÜG.:
- lat. cruentus (= bluotenti) Gl, purpurans (= bluotenti) Gl, sanguineus (= bluotenti) Gl, sanguinolentus (= bluotenti) Gl
- Vw.:
- s. niuwi-
- Q.:
- BR, Gl (765), N
- E.:
- s. bluot (2)
- W.:
- mhd. bluoten, sw. V., bluten
- nhd.
- bluten, sw. V., bluten, DW 2, 177, DW2 5, 510
- R.:
- bluotenti, (Part. Präs.=)Adj.: nhd. blutend, blutig
- ne.
- bleeding, bloody
- ÜG.:
- lat. cruentus Gl, purpurans Gl, sanguineus Gl, sanguinolentus Gl
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 1, 1240 (bluoten), ChWdW8 92b (bluoten), EWAhd 2, 212
- Son.:
- Tglr Rb = großes Reichenauer Bibel-Glossar (Karlsruhe, Badische Landesbibliothek Aug. IC = XCIX)