AWB
asc·affa
âscaffa st. f. — Graff VI, 453. a-scaffa: nom. sg. Gl 1,253,36 ( RR δ, 1 -sk-); acc. pl. 509,35 ( Rb ); -schaffa: nom. sg. 4,96,1 ( Sal. a 1…
AWB
asc·ahi
ascahi st. n. vgl. assach.
Meyers
Ascalabotae , s. Geckonen .
MLW
ascalabotes (-avo-, -lonit- sim. ) , acc. -im (m.) ( ἀσκαλαβώτης ) stellio — Sterneidechse (Lacerta gekko L .) : Paul. Aegin. cur. 223 -voti…
Hederich
ASCALĂBVS , i, Gr . Ἀσκαλαβὸς, ου, der Misma Sohn, lachte die Ceres aus, als sie bey seiner Mutter einkehrete, und den ihr vorgesetzeten Tra…
MWB
ascalamus Subst. ein Edelstein: turkes unde crisopras, / alamanden, ascalamus Erlös 405 MWB 1 375,11; Bearbeiter: Schnell
GWB
Ascalaphus s Askalaphus Brigitte Mattausch B. M.
Hederich
ASCALĂPHVS , i, Gr . Ἀσκάλαφος, ου, ( Tab. XII .) des Mars und der Astyoche, Hom. Il. Β. v. 512 . oder auch des Lykus und der Pernis Sohn, H…
Meyers
Ascalingĭum , s. Lingen .
AWB
ascalocha schedula Gl 4,96,2 ( Sal. a 1, Admont 3, 11. Jh., Prag, mus. Bohem., 13. Jh., -loch ) vermag ich nicht zu deuten. Zieht man die so…
AWB
âscalohta ? , âscalôta ? s. ascalocha.
BMZ
asca·lon
Ascalôn könig von Breʒiljân in Bretagne, gemahl von Laudine, von Iwein erschlagen. Iw. 91.
MLW
ascalonia , -ae f. (n. -ium, -num: l. 61sqq.) (Ascalon; cf. ital. scalogno, theod. vet. asclouh, v. Meyer-Lübke, REW 3 nr. 694; Ahd. Wb. I. …
MLW
Ascalonum (-col-) n. (Ascalon) vinum Ascalone cultum — Wein aus Askalon ( cf. Alphita I p. 320,12 vinum Ascolanum, id est album): Gloss. Sal…
MLW
* ascalopas (m.) ( ἀσκαλώπας) genus scolopacis — Schnepfenart, viell. Waldschnepfe (Scolopax rusticola L .) : Albert. M. animal. 8,89 avis, …
BMZ
asca·lun
Ascalûn königreich, die hauptstadt davon heißt Schanpfanzûn, der könig, der auf dem Turnei zu Kanvoleis sich auszeichnet, Vergulaht, bruder …
Hederich
ASCĂLVS , i, Gr . Ἄσκαλος, ου, des Hymenäus Sohn, und Aciams, Königs in Lydien, Heerführer, nahm Syrien ein, und erbauete daselbst die Stadt…
KöblerMhd
asca·lōn
Ascalōn , M.=PN nhd. Ascalon Q.: Iw (um 1200), JTit, KvWTroj, Lanc, Loheng, Parz, PleierTand, Reinfr, Wh, Wig, WvÖst E.: Herkunft ungeklärt?…
KöblerMhd
Ascalūn , M.=ON nhd. Ascalun Q.: Parz (1200-1210) E.: Herkunft ungeklärt? W.: nhd. DW- L.: Benecke/Müller/Zarncke I, 64b (Ascalôn) Son.: ein…
Meyers
asca·n·ius
Ascanĭus (griech. Askanios ), Sohn des Äneas und der Krëusa, auch Julius ( Iulus ) genannt, angeblicher Gründer von Alba Longa (vgl. Äneas) …
Hederich
ASCANIVS , i, Gr . Ἀσκάνιος, ου, ( Tab. XXXI .) einer von Priams vielen Söhnen. Apollod. lib. III. c. 11. §. 5 .
AWB
ascapha s. âscaffa st. f.
MLW
ascarabeus v. scarabaeus .
MLW
asca·reda
ascareda v. ascaris . Baader
MLW
asca·ria
* ascaria v. * scaria . Baader
MLW
ascarida (-red-) , -ae f. ( ἀσκαρίς) lumbricus latus — Spulwurm (Ascaris lumbricoides L .) : Antidot. Augiens. p. 54,16 antidotum ... facit …
Meyers
Ascarĭdae , Ascăris , s. Spulwürmer .
MLW
asca·ris
ascaris , -idis f. vel rarius
AWB
asca·s·berg
[ Ascasberg as. s. Eigennamen. ]
AWB
ascatno s. aschamo sw. m.