Hauptquelle · Köbler Anfrk. Wörterbuch
ardon sw. V. (2)
ardon , sw. V. (2)
- nhd.
- wohnen
- ne.
- dwell (V.)
- ÜG.:
- lat. habitare MNPsA
- Hw.:
- vgl. as. ardon, ahd. artōn
- Q.:
- MNPsA (9. Jh.)
- E.:
- s. germ. *arþu-, *arþuz, *ardu-, *arduz, st. M. (u), Landbau, Gegend; vgl. idg. *arə-, *ar-, *h₂arh₃-, V., pflügen, Pokorny 62; B.: MNPsA Inf. ordon (= ardon* (van Helten)) habitabit 14, 1 Leiden = Schottius = MNPsA Nr. 557 (van Helten) = S. 79, 9 (van Helten) = MNPsA Nr. 112 (Quak)