Hauptquelle · Köbler Anfrk. Wörterbuch
ardon sw. V. (2)
ardon , sw. V. (2) nhd. wohnen ne. dwell (V.) ÜG.: lat. habitare MNPsA Hw.: vgl. as. ardon, ahd. artōn Q.: MNPsA (9. Jh.) E.: s. germ. *arþu-, *arþuz, *ardu-, *arduz, st. M. (u), Landbau, Gegend; vgl. idg. *arə-, *ar-, *h₂arh₃-, V., pflügen, Pokorny 62; B.: MNPsA Inf. ordon (= ardon* (van Helten)) habitabit 14, 1 Leiden = Schottius = MNPsA Nr. 557 (van Helten) = S. 79, 9 (van Helten) = MNPsA Nr. 112 (Quak)