Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
aneta sw. f.
aneta sw. f. , schweiz. änete, vgl. Schweiz. Id. 1,264 ; zu vulgärlat. aneta. — Graff I, 335 f. s. v. anut. anet-: nom. sg. -a Gl 3,27,49; -ha 4,33,25; -e 212,16 ( 2 Hss. ). — anit-: nom. sg. -a Gl 3,222,55 ( SH a 2 ); nom. pl. -un 462,4 ( clm 14 689, 11./12. Jh. ). ant-: nom. sg. -a Gl 3,27,49. 4,167,12 (-, 12. Jh. ); -e 3,27,49 ( 2 Hss. ). 87,3 ( SHA ). 222,56 ( SH a 2 ). 714,34. 4,33,16 ( Sal. a 1, Admont 3, 11. Jh. ). 26 ( Sal. a 1, 14. Jh. ). 181,2. — ænte: nom. sg. Gl 3,27,50 ( clm 4660, 13./14. Jh. ). 222,56 ( SH a 2, Graz 859, 13. Jh. ). Zu den Formen mit altem Umlaut vgl. enita sw. f…