Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
zuoleggen sw. v.
zuo- leggen sw. v. , mhd. zuolegen, nhd. zulegen; mnd. toleggen ( vgl. Schiller-Lübben 4,569 f. ), mnl. toeleggen. — Graff II,93. zuo-lecc-: 3. pl. -ent Gl 1,476,30 ( M, 3 Hss. ). 643,39 ( M ); -en 476,32. 643,40 ( beide M ). — zuo-lech-: 3. pl. -en Gl 1,643,39 ( M ); zu-: dass. -int 476,33/34. 643,41 ( beide M ). — zuo-lehhent: 3. pl. Gl 1,476,33 ( M, Göttw. 103, 12. Jh.; -leh h ent). — zua-leg-: 3. pl. -ent Gl 1,643,41 ( M ); zuo-: dass. -ent 40 ( M ); part. prs. -ende Nc 795,7 [113,8]; zû-: 3. sg. -et Nk 479,27 [125,20]; zû-ge-: part. prt. dat. sg. m. -etemo 492,24 [139,23]. legeton ... zuo…