Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
zuogifelgen sw. v.
sw. v. — Graff III, 500.
zuo-ki-, zvo-ge-ualgent, zuo-ga-uualgent (Engelb. I 4/11, 12. Jh.): 3. pl. Gl 1,476,35. 36. 477,1 (M); zuo-gualhctin: 3. pl. prt. (conj.?) 476,34 (vgl. 5,13,10; M).
Verschrieben: zvo-gi-valgst, zou-ga-ualgent, zov-ge-vallent: 3. pl. Gl 1,476,35. 36. 477,1 (M); verstümmelt: zuo..: 3. pl.? 4,272,4 (M).
einer Sache etw. zuweisen, zuteilen: zuogualhctin [librum utique Tobiae, quem Hebraei de catalogo divinarum scripturarum secantes, his quae apocrypha memorant,] manciparunt [Tob., Praef.] Gl 1,476,34 (vgl. 5,93,10; 3 Hss. zuoleggen ł inbiheften, 3 nur zuoleggen). 4,272,4 (vgl. Steinm.).